(Niet) altijd online

(Niet) altijd online

Dit is mijn voornemen voor de vastenperiode die deze week begint. Alle beeldschermen zo veel mogelijk op zwart. Smartphone en tablet en computer en televisie. Niet omdat ik er op tegen ben – allerminst, ze kunnen het leven verrijken en veraangenamen. Maar ook verstrooien, vervlakken. Onrustig maken, angstig om iets te missen. Twist- en babbelziek. Afijn, […]

Fatsoenlijk carnaval

Fatsoenlijk carnaval

Brabantse carnavalsorganisaties brengen een folder uit om mensen ‘van buiten’ enkele elementaire fatsoensnormen bij te brengen. Geen ongewenste intimiteiten, geen bandeloze slemppartijen, en natuurlijk het aller-, allerbelangrijkste: geen ‘alaaf’ zeggen – alsjeblieft zeg, dat zeggen ze in Limburg, een rechtgeaarde Brabander krijgt dat niet uit z’n strot. De folders liggen bij VVV’s – want elk […]

Soefi’s, salafisten en andere simplismen

Soefi’s, salafisten en andere simplismen

Twitteraars lijken in tenminste dit opzicht op IS-terroristen: ze zijn koppensnellers. Het is me vaker opgevallen: je deelt een artikel, en velen staan direct klaar om met een bot mes de kop eraf te snijden en die triomfantelijk in de lucht te houden. Het corpus van de tekst stort levenloos en ongelezen ter aarde. Dat lot ondervond ook mijn […]

Mannen in minirokjes

Mannen in minirokjes

Bij het zien van de foto’s van mannen in rokjes, die protesteren tegen seksueel geweld, betrap ik mezelf op een zeker wantrouwen. “Mannen handen thuis!” Ja, hè hè. Natuurlijk, ik sympathiseer met het protest, hoe kan ik anders? Maar wat is het protest waard? Wat is mijn sympathie waard?

God woont niet op het kalifaat

God woont niet op het kalifaat

“De moordenaar is nog steeds op vrije voeten”, zegt de nieuwe omslag van Charlie Hebdo, een jaar na de aanslag op de redactie. De cartoon toont een boos kijkende God, met bebloede toog en een kalasjnikov op de rug. Zijn er al mensen geweest die zich er daadwerkelijk over opgewonden hebben, die zich gekrenkt hebben getoond in hun religieuze gevoelentjes? […]

Onnozele kinderen

Onnozele kinderen

Vierde kerstdag. Onnozele kinderen. Een wat vergeten feest, vermalen in de kunstmatig gezoete balkenbrij van kerstmis – tegenwoordig sentimentele eenheidsworst van de eerste adventszondag tot en met driekoningen, met poppige stalletjes, engeltjes en antonpieckige wintertaferelen. Maar ooit was kerst een drama in bedrijven, en de kindermoord van Bethlehem was daarvan het dramatische hoogte- of dieptepunt, de afgrijselijke plotwending, […]

De ziel van Brabant

De ziel van Brabant

Het afgelopen decennium heb ik geleefd als zelfgekozen banneling, weg uit de provincie waar ik geboren en getogen ben. Een reserve-Brabander noem ik mij wel eens, en de stad waar ik nu woon (Nijmegen) de pukkel op het achterwerk van Brabant. Ik hou van Noord-Brabant, en toch hoef ik er niet per se te wonen. Ik voel me […]

Een clowneske paus op het katholieke narrenschip

Een clowneske paus op het katholieke narrenschip

In de Volkskrant stelde fotoredacteur Frank Schallmaier zich kort geleden een intrigerende vraag, ruimschoots geïllustreerd met kleurrijk beeldmateriaal à charge: waarom laat paus Franciscus zich toch zo vaak op de foto zetten met clowns, en is hij zelfs niet te beroerd soms zélf een rode neus op te zetten? Voer voor vaticanisten, schreef Schallmaier – […]

We hebben juist méér religie nodig

We hebben juist méér religie nodig

De Franse cartoonist Joann Sfar publiceerde op Instagram een tekening met daarop de tekst: “Friends from the whole world, thank you for #PrayForParis, but we don’t need more religion! Our faith goes to music! Kisses! Life! Champagne and joy! #ParisIsAboutLife” Deze paar regeltjes tekst bevatten genoeg onzin om een boek mee te vullen – met name de valse tegenstelling […]

Nabije toekomstmuziek

Nabije toekomstmuziek

Vaarwelhotel. Klaar-met-leven-wet. Laatste-wil-pil. De jeukende eufemismen van de voorstanders van het ‘waardig levenseinde’. Vonne van der Meer typeert dit zalvende euthanasietaaltje treffend in haar nieuwste roman Winter in Gloster Huis.

Een Armeens Kyrie

Al zit ik in een comfortabel verwarmde kamer, ik kan de kou in de voormalige kerk in Turkije voelen. De ademdamp van de jonge zangeres is duidelijk zichtbaar. Toch: heel koud kan het niet zijn. Mild zonlicht valt door de hoge ramen, de meeste jassen van de bezoekers hangen nonchalant open – één dame, achter de zangeres, heeft de winterjas zelfs uitgedaan en […]