À propos, bij Lumen Fidei

Paus FranciscusZo. De encycliek Lumen Fidei heb ik uitgeprint, de bladen bijeengeniet. Ik verheug me er op deze eerste rondzendbrief van paus Franciscus – of de laatste van paus Benedictus, maar net hoe je het bekijkt – op mijn gemakje te gaan lezen. Als ik er daarna iets zinnigs over te zeggen meen te hebben, dan meld ik mij natuurlijk weer. Nu wil ik slechts op één ding wijzen. Namelijk op het feit dat de paus hier het werk van zijn voorganger voortzet en voltooit. Nou ja, dat weet iedereen natuurlijk inmiddels wel, maar ik wil de bredere significantie ervan even driedubbel onderstrepen.

Want in de voorbije maanden is zo vaak, bedoeld of onbedoeld, de suggestie gewekt dat onze nieuwe paus iets compleet nieuws begonnen is. Hij is zo vaak met de goede en wijze Benedictus vergeleken ten nadele van die laatste. Bij alles wat Franciscus goed deed, werd op z’n minst de suggestie gewekt dat Benedictus dat fout had gedaan. Maar of het nu gaat om hervormingen van de curie, het aanpakken van interne corruptie, de stevigere aanpak van misbruik, vernieuwing van de communicatie van het Vaticaan: al die dingen zijn reeds tijdens het pontificaat van paus Benedictus in gang gezet. Plus: paus Benedictus heeft werkelijk prachtige encyclieken geschreven, met een zeer diepzinnige boodschap voor onze tijd, die ons terugbrengt naar het hart van het evangelie. Geloof, hoop en liefde – maar dan in omgekeerde volgorde: Deus caritas est (en later Caritas in veritate), Spe salvi en nu dan Lumen Fidei. Het hele zo hoopvolle pontificaat van Franciscus is er schatplichtig aan. Ik hoop dat we nu kunnen ophouden op het blindstaren op de stijlbreuk van de nieuwe paus. Een stijlbreuk is immers een breuk in vorm, niet in inhoud. En deze encycliek is daar het tastbare bewijs van: paus Franciscus maakt af wat paus Benedictus reeds is begonnen.

2 gedachten over “À propos, bij Lumen Fidei

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *