This Theme Supports a Custom FrontPage

Gerard Brom, wie maalt erom?

Gerard Brom, wie maalt erom?

Sommige boeken zijn zozeer het tegenovergestelde van ‘light reading‘, dat het lezen ervan voelt als zelfkastijding. Penitentie voor begane zonden. Daarin kan een zeker masochistisch genoegen schuilen – of gáán schuilen, wanneer je de zelftuchtiging maar lang genoeg volhoudt. Pets, klinkt de karwats, pets, pets – doe mij nog maar een bladzijde, en nog één, en nog één, pets, pets… Een dergelijke ervaring had ik bij het lezen van Heraut van de katholieke herleving, een onlangs verschenen, baksteenzware biografie van de letterkundige en cultuurhistoricus Gerard Brom (1882-1959), door Paul Luykx.

Lees verder OverGerard Brom, wie maalt erom?

Een kleine theologie van het sprookjeshuwelijk

Een kleine theologie van het sprookjeshuwelijk

Ik was gevraagd te speechen op de bruiloft van mijn broer. Tijdens het diner, een kort woordje tot het kersverse bruidspaar. Ik nam me voor niets op papier te zetten, niet eens een paar steekwoorden – dan kon mijn woordje spontaan, kort en bescheiden blijven. Ik kon het echter niet laten van tevoren nog even door mijn filosofische en theologische boekenkast te snuffelen, op zoek naar wat mooie inzichten over het huwelijk om achter de hand te houden. “Vondel zei, dat de huwelijksliefde het dichtst Gods liefde benadert.” Dat werk. Klinkt eigenlijk helemaal niet zo bescheiden, dat gekoketteer met klassiekers, en ook helemaal niet spontaan. Ik heb dat citaat gelukkig niet gebruikt, noch enig ander citaat. Vondel ontschoot me volledig, goddank.

Lees verder OverEen kleine theologie van het sprookjeshuwelijk

Gewoon over een boek van een bisschop

Gewoon over een boek van een bisschop

Ik kreeg pas een boek van een bisschop. Als dat gebeurt, dient men op zijn hoede te zijn. Een door hemzelf geschreven boek krijgen van een bisschop is namelijk een beetje als een zelfgemaakte tekening krijgen van je kind. Ze kijken er beiden vragend en verwachtingsvol bij, en je bent dan tot omstandig complimenteren verplicht. “Wat knap, zeg! Ik geef het een speciaal plekje!” In werkelijkheid is dat speciale plekje de oud-papierbak, want laten we wel wezen: meestal lijkt het nergens op. Goed bedoeld, tuurlijk, soms ook niet eens onaardig… maar ze maken er zó veel dat je ze onmogelijk allemaal kunt bewaren. Vervolgens, zo weet ik uit ervaring, kun je ook nog eens de pech hebben dat ze er vragen over beginnen te stellen. “Of ik zie wat het voorstelt? Natuurlijk, een vrachtwagen! Nee? Oh, Donald Duck, ja, nu je het zegt, sprekend.” Ik heb dat niet alleen herhaaldelijk meegemaakt met mijn kinderen, maar ook weleens met een bisschop. Ik noem geen namen. Maar die bisschop had de onhebbelijke gewoonte om mij elke keer als ik hem tegenkwam te overhoren over zijn onleesbare boeken. Als ik hem nu nog wel eens tegenkom, duik ik vlug weg of doe ik alsof ik in vroom gebed verzonken ben.

Lees verder OverGewoon over een boek van een bisschop

Chesterton en het raadsel van de gepamperde westerse jihadisten

Chesterton en het raadsel van de gepamperde westerse jihadisten

jihadisten

“Wat ik graag zou willen weten, is waarom degenen die nu jongens zijn, zoals ik eens een jongen was, zich zo volhardend in de vreemdste bochten wringen om zich tegen het leven te keren. Wij waren ook morbide, omdat we jongens waren; wij waren ook maniakken, omdat we jongens waren; wij waren zeker in staat om onszelf te vermoorden, vanwege de positieve schoonheid van een bepaalde vrouw; we waren ook in staat om iemand anders te vermoorden, vanwege de positieve rechtvaardigheid van een bepaalde revolutie. Maar het was altijd vanwege de positieve goedheid van een bepaald goed iets. Waarom willen zo veel mensen alleen maar de negatieve slechtheid aantonen – en dan niet alleen door te demonstreren dat een specifiek iets slecht is, maar dat alle dingen slecht zijn? De huidige generatie heeft meer plezier en welvaart gekend dan welke voorgaande generatie ook. Is dat de juiste manier om het raadsel te formuleren? Of is dat het antwoord?”

Lees verder OverChesterton en het raadsel van de gepamperde westerse jihadisten

De laatste mars van Lewis

De laatste mars van Lewis

Vandaag precies een halve eeuw geleden werd de oudste boom van het bos geveld. De Oosterse wijsheid dat één boom die valt meer lawaai maakt dan een heel bos dat groeit, ging hier niet op. Deze oude boom viel in stilte. Zo hij al geluid had gemaakt – en dat moet wel, want hij was een lange en imposante verschijning – werd dat overstemd door een pistoolschot dat bijna op hetzelfde moment aan de andere kant van de oceaan klonk. De aandacht van de gehele wereld fixeerde zich als één groot rood oog op Dallas, Texas. De laatste mars van Clive Staples Lewis, die eindigde op zijn slaapkamervloer in Risinghurst bij Oxford, bleef goeddeels onopgemerkt.

Lees verder OverDe laatste mars van Lewis

Boekensluiters (1)

Boekensluiters (1)

Anton van Duinkerken“Godsdienstigheid kan ons verslaven aan de wereld zonder dat wij het weten of vermoeden. Dit is de ware godsdienstigheid niet. Zij wacht niet op de wereld, zij berekent niet en zij vraagt niet, maar zij geeft onuitputtelijk. Wie rekent, verkeert in twijfel, of hij genoeg heeft. Wie redeneert, verkeert in twijfel, of hij gelijk heeft. Wie aarzelt, verkeert in twijfel, of hij toestemming heeft. Wie bemint kent geen twijfel. Hij rekent niet, hij redeneert niet, hij aarzelt niet. Hij is vrij en hij handelt vrijmoedig.”

– Anton van Duinkerken (Verzamelde geschriften I, p. 708)

Lees verder OverBoekensluiters (1)

À propos, bij Lumen Fidei

À propos, bij Lumen Fidei

Paus FranciscusZo. De encycliek Lumen Fidei heb ik uitgeprint, de bladen bijeengeniet. Ik verheug me er op deze eerste rondzendbrief van paus Franciscus – of de laatste van paus Benedictus, maar net hoe je het bekijkt – op mijn gemakje te gaan lezen. Als ik er daarna iets zinnigs over te zeggen meen te hebben, dan meld ik mij natuurlijk weer. Nu wil ik slechts op één ding wijzen. Namelijk op het feit dat de paus hier het werk van zijn voorganger voortzet en voltooit. Nou ja, dat weet iedereen natuurlijk inmiddels wel, maar ik wil de bredere significantie ervan even driedubbel onderstrepen.

Lees verder OverÀ propos, bij Lumen Fidei

“Ik vrees de dood niet…”

“Ik vrees de dood niet…”

“Ik ben niet bang te sterven en ik weiger niet te leven.”

De voetnoot bij deze uitspraak meldt met grote geleerdheid: Vgl. Sulpicii Severi Epistola III ad Bassulam socrum suam. Google vulde de gaten in mijn kennis van het Latijn en de kerkgeschiedenis in: het betreft de derde brief van de vroegchristelijke schrijver Sulpicius Severus aan zijn schoonmoeder, Bassula. In een Engelse vertaling is die integraal online te vinden. Na enige bittere verwijten aan de geadresseerde (schoonmoeders waren reeds in de 4e eeuw impopulair, zo blijkt maar weer) gaat Severus over op het beschrijven van de laatste levensdagen van een bekendere tijdgenoot, de heilige Martinus van Tours (juist, Sint Maarten). Het is over hem dat Severus opmerkt dat hij noch vreesde te sterven, noch weigerde te leven. In de derde persoon.

In de eerste persoon enkelvoud kwam ik deze uitspraak echter tegen in het zeer lezenswaardige geestelijke dagboek van de zalige Angelo Guiseppe Roncalli. Hij noteerde deze woorden tijdens een retraite in Fietta, zo’n tachtig kilometer boven Venetië (waar hij destijds kardinaal was), in mei 1953.

Lees verder Over“Ik vrees de dood niet…”

Sneak preview: De honderdjarige

Sneak preview: De honderdjarige

Onlangs liet ik op dit blog al doorschemeren dat ik binnenkort een geheel nieuw boek zal presenteren. Ik wil vast een klein tipje van de sluier oplichten. ’t Is nogal anders dan wat je van mij gewend bent, want fictie – geloof ik althans; maar helemaal zeker ben ik daar niet van. ’t Is ook weer niet helemaal anders dan je van mij gewend bent, want tjokvol met religieuze thema’s – het is, durf ik wel te zeggen, zeer gepaste lectuur voor de vastentijd. Een belangrijke hoofdrol is weggelegd voor een niet nader te noemen schrijver van formaat. De titel luidt De honderdjarige en het verschijnt officieel op 2 maart 2013 – vooralsnog enkel als e-book, exclusief verkrijgbaar via deze site.

Lees verder OverSneak preview: De honderdjarige

Nieuw op mijn site: e-books

Nieuw op mijn site: e-books

De oplettende bezoeker van mijn website heeft het misschien al gezien, maar graag attendeer ik er ook de minder oplettende bezoeker op: vanaf nu kun je via deze site ook e-books met mijn schrijfsels aanschaffen. ’t Kost weinig moeite (een paar klikken) en weinig geld (de nu beschikbare bundeltjes zijn, denk ik, zeer zacht geprijsd) om in het bezit te komen van zo’n elektronische bundel met mooie teksten van mijn hand.

Lees verder OverNieuw op mijn site: e-books