Je eigen vers verschenen boek in handen hebben geeft altijd een dubbel gevoel. Enerzijds is het prettig de tastbare vrucht van je inspanningen vast te pakken, de nog stroeve pagina’s aan daglicht bloot te stellen, terwijl je tevreden vaststelt dat je het toch maar mooi tot een goed einde hebt gebracht – of nou ja, goed… in elk geval tot een einde: met de laatste punt die je op het toetsenbord indrukte en de laatste komma die je in de drukproef corrigeerde, is het klaar, af, voltooid, basta. Anderzijds is er dat verontrustende gevoel dat het nu pas begint, net nu je er niets meer aan kunt veranderen. Ja, ik weet het, da’s een kwestie van los durven laten, met vertrouwen uit handen geven – klinkt allemaal mooi en makkelijk, maar het is nog knap lastig. Zeker met dit boek, Van klokken en klepels, waarvan ik vandaag het eerste exemplaar ontving.

Read the rest of this entry →