This Theme Supports a Custom FrontPage

Leonard en ik

Leonard en ik

I remember you well. Leonard kwam voor het eerst naast mij zitten in een bruin café in ‘s-Hertogenbosch, onder de schaduw van de Sint-Janskathedraal. Het was eind 2001, en ik was mij daar aan het bedrinken, gewoon, vanwege de pijn van het jonge-twintiger-zijn, de warboel in de wereld, de warboel in mijn hoofd. De gebruikelijke dichterlijkheden. Leonard had net een nieuw album uit, Ten New Songs, en wilde dat graag aan mij laten horen.

Lees verder OverLeonard en ik

De GVR: 3 betekenisvolle verschillen tussen boek en film

De GVR: 3 betekenisvolle verschillen tussen boek en film

Ik bewaar bijzondere herinneringen aan het lezen van De GVR van Roald Dahl. Het was het eerste echte leesboek dat ik als kind – op een druilerige zomermiddag, een jaar of dertig geleden – in één ruk uitlas. Een prestatie waar ik, dat herinner ik mij levendig, best trots op was. Maar ik herinner mij ook nog goed waarom ik het verslond. Het verhaal sprankelde. Het tintelde en bruiste als fropskottel. Dergelijke speelse neologismen van de titelheld waren daar voor een belangrijk deel debet aan. Snoskommer, mensbaksel, flitspopper. Het wekte bij mij een bestendige liefde op voor de taal, voor sprookjes en fantastische vertellingen.

Vol verwachting bezocht ik daarom laatst, wederom op een druilerige zomermiddag, de verfilming van deze klassieker door Steven Spielberg. Ik werd niet teleurgesteld; ik vond het een even sprankelende film, speels en geestig, gemaakt met zichtbare liefde voor het oorspronkelijke verhaal en de iconische illustraties van Quentin Blake. Nog dezelfde avond herlas ik het boek, en zag mijn vermoeden bevestigd dat de verfilming inderdaad opvallend trouw is aan het boek. Toch vielen mij, in de grote lijnen, drie verschillen op, die misschien wel significanter zijn dan zij op het eerste gezicht lijken…

Lees verder OverDe GVR: 3 betekenisvolle verschillen tussen boek en film

De ziel van Brabant

De ziel van Brabant

Het afgelopen decennium heb ik geleefd als zelfgekozen banneling, weg uit de provincie waar ik geboren en getogen ben. Een reserve-Brabander noem ik mij wel eens, en de stad waar ik nu woon (Nijmegen) de pukkel op het achterwerk van Brabant. Ik hou van Noord-Brabant, en toch hoef ik er niet per se te wonen. Ik voel me eigenlijk vooral een Brabander als ik buiten Brabant ben. Daar pas merk ik dat er inderdaad zoiets bestaat als Brabantse gemoedelijkheid, Brabantse eigenzinnigheid, Brabantse humor, Brabants relativeringsvermogen. Omdat ik dat alles buiten Brabant mis. (Niet gemoedelijkheid, humor of relativeringsvermogen an sich, maar de typisch Brabantse variant ervan.) Hoe problematisch en ongrijpbaar ook, er is zoiets als een ‘Brabantse ziel’. Toen de redactie van het maandblad Volzin mij vroeg in een reportage naar die ziel op zoek te gaan, heb ik dan ook graag ja gezegd.

Lees verder OverDe ziel van Brabant

De Kleine Prins: een indringend sprookje

De Kleine Prins: een indringend sprookje

Deze week verschijnt de ver(animatie)filming in de bioscoop van één van de grootste (of kleinste, maar dan op een goede, grootse manier) sprookjes van de twintigste eeuw: De Kleine Prins. Ik heb de film nog niet gezien, maar zie er erg naar uit: in de bijgaande video leg ik uit waarom. Dit tijdloze, mystieke verhaal van Antoine de Saint-Exupéry trekt ons uit ons kortzichtige egocentrisme.

Lees verder OverDe Kleine Prins: een indringend sprookje

De laatste epische film

De laatste epische film

Geheel in de geest van Peter Jackson bracht ik onlangs een extended edition uit van een essay dat ik al eerder schreef naar aanleiding van de verfilmingen van The Hobbit. Ik vergeleek daarin het prachtige oorspronkelijke verhaal van J.R.R. Tolkien met de programmatische verhandeling over de vreugde van het evangelie door paus Franciscus. In het verlengde daarvan schreef ik over de onmiskenbare echo’s van het distributisme en het katholiek sociaal denken. In mijn extra lange versie heb ik dat nog eens verrijkt met een geestige gedachte van G.K. Chesterton over het verschil tussen kruideniers en herbergiers.

Lees verder OverDe laatste epische film