Wie dubbele kleding heeft, laat hij delen
met wie niets heeft,
en wie voedsel heeft, laat hij hetzelfde doen.
(Lc. 3:11)

Twee identieke ridderpakjes had mijn zoon laatst gekregen; simpele stoffen overgooiertjes eigenlijk met een fier kruis erop. Zodat hij samen met een vriendje riddertje kan spelen. Nu liepen mijn zoon en dochter samen door het huis, twee kruisridders met een stokpaard, houten schild en zwaard en, in het geval van de jongste, een dikke pamper onder het stoere harnas.  Sowieso is de overgooier veel te groot voor haar, ze struikelt haast over de flappen — maar dat weerhoudt haar er niet van om hard achter passerende draken en ouders aan te rennen om die met haar zwaard te belagen. Mijn zoon begint het concept van “eerlijk delen” door te krijgen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij zich vooral op dat principe beroept wanneer zijn zusje iets met hém moet delen: haar snoep, haar speelgoed. Maar als hij dan vervolgens aan het spelen slaat, ja, dan is het toch echt leuker als zijn zus ook een ridderpakje aantrekt. Als je amper een meter hoog bent maak je met z’n tweeën überhaupt meer kans tegen draken en ouders.