De ziel in de literatuur

Mijn boekenkast is een vrolijke chaos. Zelfs het woord ‘boekenkast’ suggereert eigenlijk een eenheid en orde die niet bestaan. Zo is van een duidelijke begrenzing niet echt sprake; het is onduidelijk waar mijn boekenkast precies begint en ophoudt. Bij de dunne plankjes van mijn Billy, of bij de sporadische stapels leesvoer die voortdurend op plaatsen slingeren waar zij niet horen? Ik vind het niet erg, er zijn al genoeg dingen keurig geordend en gerangschikt in het leven. Een chaotische boekenkast is een stille rebellie, en een vreugde voor het leven. En heeft ook absoluut ziel, zoals op dit prachtige weblog wel te zien is. 

Vandaag kreeg ik een boek dat diezelfde vreugde herbergt: De ziel in de literatuur onder redactie van Edith Brugmans. De schrijvers die aan de orde komen zijn samen goed voor een kloeke, diverse en lezenswaardige boekenkast: Augustinus, Dostojevski, Sartre, Proust, Eliot, Plato en Reve, om maar wat namen te noemen. Dezelfde diversiteit is terug te vinden in de thema’s die aan de orde komen – van filosofie tot mystiek, van belijdenisliteratuur tot monologue intérieur, van Samuel Beckett tot televisiesoap – alsook in de genres die beoefend worden – van tekstanalyse tot essay, van wetenschappelijk artikel tot persoonlijke ontboezeming. Dat maakt dit boek zo chaotisch en lezenswaardig als een goede boekenkast. Even bezield ook – misschien ís deze grilligheid precies de ziel van de literatuur. Dit boek krijgt in elk geval een bijzondere plaats ergens in die vrolijke chaos die ik voor het gemak mijn boekenkast noem.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *