Een heldenlied voor de oude paus

Hij staat op, vertrekt, een fijn gebaar.
Wat wankel op de voeten
loopt hij zonder groeten
weg – “Jongens, bekijk het maar!”

Met wandelstok en winterjas,
gewijd, gezegend wit,
loopt hij naar het zuiden, bidt
een Weesgegroet, in ganzenpas.

In Gandolfo hangen slingers en ballonnen,
de butler wacht met kruik en deken.
“Geniet hier van uw laatste weken!”
“Hoezo? Mijn leven is net begonnen!”

De oude paus lacht. “Ik kan gaan
en staan waar ik wil; dus zet
wat thee en breng me een raket.
Vanmiddag vlieg ik naar de maan.”

Daar gaat hij, langs sterren en planeten.
Met het mannetje van de maan
spreekt hij lang over de zin van het bestaan
en is juist op tijd terug voor het avondeten.

Die avond beklimt hij een berg,
drinkt hij bier in een rovershol,
wint met kaarten van een toverkol,
maar verliest dan van een dwerg.

’s Nachts verdwaalt hij in het woud.
Hij vecht met wolven en met beren
om met de dageraad terug te keren
voor ’t ontbijt. De pap is helaas al koud.

Na een dutje tot aan het koffie-uur
begint de tweede dag, die, zo blijkt,
wel heel veel op de eerste lijkt,
maar dan met íets meer avontuur.

Hij verslaat tweeënhalve draak.
Hij schermt met piraten, racet
in Zandvoort, temt een beest,
begint een oude-platenzaak.

De derde dag, weer thuisgekomen,
roert hij droevig door zijn soep, legt
dan zijn lepel weg en zegt:
“Zo. Ik ga terug naar Rome.”

"De nieuwe groet de oude paus"Zonder stok, met zomerjas,
gewijd, gezegend wit,
loopt hij naar het noorden, bidt
zijn Weesgegroet, in ganzenpas.

De nieuwe groet de oude paus
als broer of oude vriend.
“Waaraan heb ik dit bezoek verdiend?
Jongens, de oude is terug, kijk nou ‘es!”

“Ga zitten, vriend, vertel eens even:
in Gandolfo – hoe was het daar?”
De oude paus lacht, een klein gebaar.
“Stomvervelend. Valt hier wat te beleven?”

1 gedachte over “Een heldenlied voor de oude paus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *