ik zie niets.
wij verdringen ons bij het raam
om die man te zien
die dood was
en nu weer leeft.
maar hij heeft
de gordijnen gesloten.
hij heeft een gast,
zegt men — maar ken ik die?
het is slechts een menigte die ik zie.

ik hoor niets.
wij leggen onze oren tegen de deur
om de verhitte stemmen
te onderscheiden.
maar zij vermijden
ontdekking, de kieren gesloten.
zijn gast is een belangrijk man,
zegt men — zag ik hem hiervoor?
het is slechts geruzie wat ik hoor.

ik ruik niets.
wij snuiven aan de walmen uit de keuken
om versgebakken brood, zoete wijn
te ruiken.
maar de luiken
gaan dicht, de beurzen gesloten.
naar die belangrijke man luisteren de doden,
zegt men — hoor! breekt daar een kruik?
het is slechts lijkbalsem wat ik ruik.

(Joh. 12:1-11)