Have-not-enoughs

In de Volkskrant staat vandaag een merkwaardig artikel over Britse relschoppers die voor de rechter moesten verschijnen. Het zijn, zo blijkt uit het artikel, geen kansarme jongeren of have-nots, maar allemaal vrij normale jonge mensen, met een normale baan of een goede studie. Ik denk dat ze beter te typeren zijn als have-not-enoughs; ze hebben allemaal al een blackberry en plasmascherm en dvd-speler, maar dat is niet genoeg. Erkenning willen ze, respect. Ze willen aandacht vragen voor hun “lot”, zo meldt het krantenbericht. En daarom sloegen ze winkelruiten in om nog meer blackberry’s, plasmaschermen en dvd-spelers soldaat te maken. Juist. Maar tussen alle slappe smoezen van deze verwende jochies trof me toch één verweer.

Het gaat om een 19-jarige jongen, in het dagelijks leven werkzaam als behanger. Hij zei tegen de rechter, aldus de Volkskrant:

“Kinderen leren nu weer Engels en wiskunde, net als vroeger. Toen ik op de basisschool zat, lag de nadruk op spelenderwijs dingen doen. Daar begon al een kennisachterstand.”

Als excuus om dus maar te gaan plunderen deugt dit natuurlijk niet. In plaats van een winkelruit in te tikken had hij ook een LOI-cursus kunnen gaan volgen om zijn leed te bestrijden. Maar dat hij op zijn gebrekkige onderwijs wijst, vind ik desalniettemin interessant. In feite sluit dit aan bij een observatie van de Britse priester Tim Finigan, die op diens blog The hermeneutic of continuity een scherp artikel schreef met de veelzeggende titel: “Looting – why not if you are a moral relativist?” Een citaat:

Ultimately this fiasco in our capital city is down to relentless moral relativism and the elimination of any notion of truth. If “my view” is all that matters in every subject at school, then by the time you reach Year 11 there is no pressing reason why you should not burn cars, throw stones at police and cycle round to loot shops if that is what meets your needs during the summer holidays.

De priester en de relschoppende behanger: hun denkwerelden zullen mijlenver uiteen liggen, maar op dit punt vinden zij elkaar. De Engelse rellen zijn óók terug te voeren op gebrekkig onderwijs. Op een breed levende mentaliteit waarbij gezag van ouders en leraren vervaagt, de eigen mening centraal staat. Op een moreel subjectivisme, waarover father Robert Barron het in een andere context laatst ook had:

Nog meer priesterlijke wijsheid: vandaag ontving ik via de post het boek Het risico van opvoeding van wijlen de Italiaanse priester Luigi Giussani. Ik kocht het op basis van een interessant interview in het Katholiek Nieuwsblad afgelopen week met de vertaler, Michiel Peeters. Giussani keert zich in dit boek tegen de moderne pedagogische opvatting, “die stelt dat iemands ‘persoonlijkheid’ het eindpunt is van een spontane ontwikkeling, zonder noodzaak van enige regel of leiding van buitenaf”. Dat is wellicht wat technisch geformuleerd, maar er wordt volgens mij het vrijblijvende “spelenderwijs dingen doen” mee bedoeld, waar de Londense behanger over klaagde. Het ontbreekt jongeren dan aan houvast, waarschuwde Giussani:

“(…) zo wordt de leerling als iemand die op drijfzand loopt: het grootste deel van zijn inspanningen wordt opgeslokt door de onvastheid van het terrein. Vaak wordt er geklaagd dat de jongeren niets meer opbouwen: maar wat dan en waarop?”

Zo bezien kunnen we, zonder het gedrag goed te keuren, op z’n minst begrip hebben voor wat er momenteel in Engeland gebeurt. De relschoppende behanger, die agressief ontevreden have-not-enough, krijgt bijval uit onverwachte hoek: van vier katholieke priesters – Giussani, Peeters, Barron, Finigan – vertegenwoordigers van een traditie die genoeg te bieden heeft aan moraal, aan waarheid, aan vaste grond onder de voeten; ja, in meer dan één zin een traditie van have-enoughs

Print Friendly
0

Wat denk jij ervan?

Loading Facebook Comments ...

3 Comments Say something

  1. Allereerst, de plunderingen ervaar ik als een verschrikking. Kan echter wel begrijpen dat dit plaatsvindt. Vandaag de dag worden mensen zelden als medemensen beschouwd.
    Als zijnde producten moeten velen voldoen aan de normen van poen. Sociale zekerheden, dienstverlenende instanties worden afgeschreven, krijgen zelden aandacht.
    Momenteel draait het leven enkel nog om macht en geld, om ik ik ik en de rest mag stikken.
    Misschien dat we leren te beseffen dat geweld geen zin heeft. Integendeel meer kost, frustaties voedt dan “good will” zaait. Om letterlijk en figuurlijk tot balans te komen is een zaak waarbij iedereen bij zichzelf te rade kan gaan. Het gaat er geenszins om meer/minder te hebben.Het gaat erom dat de mens weer met plezier werkzaam leert te zijn voor algemeen welzijn.

  2. Politici en velen met hen doen evenwel hard hun best om de onderliggende sociale en culturele problematiek niet al te zeer in de schijnwerpers te zetten door het af te doen als pure criminaliteit.
    Doet een beetje denken aan Brevik Anders als een eenzame gek te bestempelen om niet verder te hoeven kijken en geen dingen onder ogen te hoeven zien die we liever niet zien.
    Allemaal heel menselijk en voorstelbaar, maar ja ….. we zullen toch wel eens oogsten wat we zoal gezaaid hebben.

    gr. Dick

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>