In Jobs nabijheid

Job blijft fascineren. Van alle boeken van het Oude Testament spreekt het wellicht het meest tot de verbeelding – niet alleen van theologen en filosofen die zich bezig houden met de oeroude vraag naar de oorsprong van het kwaad en het lijden, maar ook van kunstenaars. Een paar jaar geleden mocht ik de – inmiddels overleden – acteur Henk van Ulsen al eens interviewen over zijn artistieke interpretatie van Job. Toen ik las dat er binnenkort weer een nieuwe toneelvoorstelling over Job op de planken wordt gebracht, uitgevoerd door de Orde der Dwazen, was mijn belangstelling dus direct gewekt. Ik interviewde onlangs de schrijver van dit werk, cultuurtheoloog Frank Bosman. Scène uit WonderbojEen kort citaat uit dit interview:

“Mijn toneelstuk wil geen antwoord zijn op de vraag naar het waarom van zijn lijden”, aldus Bosman. “Net als het boek Job wil mijn toneelstuk juist zeggen: er ís geen antwoord. Er is geen zin aan het lijden. Wanneer God in de Bijbel antwoordt op de klachten van Job, dan zegt Hij eigenlijk: ik sta naast jou, ik heb het antwoord niet, maar ik sta naast jou in de kosmische strijd tegen de oerchaos. Een echo daarvan zit ook in mijn toneelstuk. Als Boj het echt niet meer ziet zitten, dan komt een van die vrienden naar hem toe en gaat naast hem zitten. En zwijgt. En koestert hem, zwijgend. En heeft hem lief, zwijgend. Het antwoord van Job en van mijn toneelstuk, is dat je naast iemand die lijdt moet gaan staan, hem nabij moet zijn zoals God ons nabij is.”

Het gehele interview met Frank Bosman is te lezen op Katholiek.nl.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *