Nieuwe reeks: De Dwaze Vader

Zo, Moederdag is weer achter de rug – laten we het eens over vader gaan hebben. Een wat sneu figuur in onze tijd en contreien, als je het mij vraagt; en ik mag het zeggen want ik ben er zelf een.

In de Hollywoodse lopende-band-romcoms is hij vaak een hardleerse losbol die, door de onverwachte en ongewenste zorg voor een kind, langs kluchtige kronkelwegen de betekenis van vaderlijke verantwoordelijkheid geleerd krijgt. In onze tv-reclames is hij een kluns die amper een pleeborstel of een koekenpan kan vasthouden, totdat hij wordt gered door de moeder – heldin, carrièrevrouw, fotomodel en huishoudgodin ineen – die hem lachend en hoofdschuddend voordoet hoe het wél moet.

En dan onze literatuur, da’s een verhaal apart: daarin is hij de laatste eeuw al te vaak een tiran, die ofwel pijnlijk afwezig, ofwel nog pijnlijker áánwezig is, en zo de jeugd van tere schrijverszieltjes tot een nachtmerrie maakt, en het schrijverschap in de volwassen jaren tot een eindeloze therapeutische zaniksessie.

Maar de echte vader, is hij meer dan dat? Kunnen we ook nog op een positieve manier over zijn rol in de opvoeding spreken, voorbij de cliché’s en karikaturen? En hoe dan?

Een dwaze vader ben ik, zeker, maar die kinderen van mij sporen ook niet helemaal, hoor. Foto: Annemijcke Photography.
Foto: Annemijcke Photography.

De gelegenheid om daar dieper over na te denken, diende zich kort geleden aan. Ik werd benaderd door Christine Klosse, hoofdredacteur van Inspiratie Magazine, met de vraag of ik niet met enige regelmaat ‘iets’ aan dat tijdschrift wilde bijdragen – een verzoek waar ik hoe dan ook graag aan tegemoet kwam. Nadenkend over wat dat ‘iets’ dan moest zijn, wist ik al snel dat ik graag wat over vaderschap zou schrijven. Dat heb ik incidenteel al wel gedaan, in columns, essays en blogs, en ook nog een hoofdstukje in mijn boek Een kleine theologie van gewone dingen. Maar ik wil het graag wat structureler aanpakken. Na ruim tien jaar vaderschap, met alle hoogte- en dieptepunten die daar bij horen, met alle geleerde wijsheden en begane dwaasheden, heb ik namelijk het gevoel dat ik er nog altijd niet over uitgedacht en -geschreven ben.

Dus, voor zolang dat inderdaad zo is, of zolang de lezers en de redactie van Inspiratie mijn overpeinzingen de moeite waard blijven vinden, zal ik in elk nummer een klein en luchtig essay publiceren over vaderschap, puttend uit eigen ervaringen en inzichten, onder de noemer ‘De Dwaze Vader’. Fraai geïllustreerd met foto’s met daarop mijzelf en mijn al even dwaze kinderen, genomen tijdens een vrolijke fotosessie door Annemijcke.

De eerste aflevering is inmiddels verschenen. Je kunt je abonneren (beslist de moeite waard hoor, en zeker niet alleen om mijn bijdragen) of een gratis proefnummer aanvragen en het zelf gaan lezen.

Print Friendly
0

Wat denk jij ervan?

Loading Facebook Comments ...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>