Nog meer nonnenfantasieën

Sinds ik laatst een bericht schreef met als titel ‘Nonnenfantasieën‘ – over de sadomasochistische verzinsels rond de zogeheten Magdalene Laundries in Ierland – wordt mijn site met de merkwaardigste zoektermen gevonden. Zo bleken opvallend veel nachtelijke internetters een ongezonde belangstelling te hebben voor… Maar nee, laat ik daar verder niet over uitweiden; wie weet lezen er minderjarigen mee. Sowieso schat ik de meer reguliere bezoekers van deze website in als keurige dames en onkreukbare heerschappen, en die zitten op zulke vunzigheden hoegenaamd niet te wachten. De incidentele bezoeker die met een ranzige zoekterm op mijn site kwam – en, zo stel ik mij voor, teleurgesteld de rits weer dichtroetsjte – raad ik aan om eens te gaan loeren op de site van bij Omroep Brabant. Daar gaan na het verschijnen van het vervolgrapport van de commissie-Deetman over misbruik van meisjes alle remmen los.

Een citaatje uit de berichtgeving van de Brabantse zender:

“Het rapport schetst een ontluisterend beeld van sadistische nonnen die er soms niet voor terugdeinsden jonge meisjes te misbruiken.”

Daarna volgt een stortvloed van onsmakelijke expliciete details. Magdalene Laundries Revisited.

De verslaggever zegt de “schokkende en aangrijpende verhalen” die de smeuïge kop belooft uit het Deetman-rapport zelf te putten. Dat zal best – het rapport is nog niet online beschikbaar, en heb ik dus nog niet kunnen lezen – maar wat mij dan toch verbaast is dat er blijkbaar uitvoerig uit de casuïstiek geciteerd wordt, maar dat over de conclusies van dat rapport met geen woord gerept wordt. Die conclusies – die wél algemeen beschikbaar zijn; lees ze zelf maar na – zijn alles behalve sexy. Ze zijn eerder ontnuchterend en bevestigen het algehele beeld dat het eerdere Deetman-rapport over (hoofdzakelijk) mannelijke slachtoffers reeds schetste. Seksueel misbruik vond bij meisjes vaker thuis of in de parochie plaats, waar het bij jongens vaak in internaten gebeurde. Dat is ook logisch, aangezien jongensinternaten door mannelijke religieuzen en meisjesinternaten door vrouwelijke religieuzen werden gerund. En, ook dat concludeert het rapport, ernstige vormen van seksueel misbruik werden nu eenmaal vooral door mannen gepleegd. Waar het vrouwelijke religieuzen betrof, hadden de klachten vaker betrekking op fysiek en psychisch geweld. Daarover zegt het rapport echter:

Diepgaand archiefonderzoek, onder andere in die van tien zustercongregaties, biedt geen directe aanwijzingen van geweld en geweldsincidenten. De onderzoeksorganisatie trof geen vastlegging aan van zulke incidenten.

Wel merken de onderzoekers vervolgens op:

Uit de onderzochte archieven rijst het beeld op van een omgang van zusters met meisjes en zusters onderling in een kille en koele omgeving van de jaren vijftig en het begin van de jaren zestig.

Een “kille en koele” omgang… dat is toch wel wat anders dan het “ontluisterende beeld” dat Omroep Brabant schetst van “sadistische nonnen die er soms niet voor terugdeinsden jonge meisjes te misbruiken”. Waarom worden de échte conclusies van het rapport – die toch ernstig genoeg zijn – zo nadrukkelijk buiten beschouwing gelaten? Waarom wordt er überhaupt geen feitelijk kader geschetst bij de incidenten die hier zo suggestief zijn neergekrabbeld? En waarom richt deze omroep zich zo eenzijdig op vrouwelijke religieuzen, terwijl het merendeel van de beschreven vergrijpen waarschijnlijk door mannen gepleegd is?

Om dezelfde reden dat mijn website recentelijk zo vaak via dubieuze zoekopdrachten is gevonden, vermoed ik. Wat Omroep Brabant brengt is geen journalistiek, maar pornografie.

9 gedachten over “Nog meer nonnenfantasieën

  1. Ik vermoed dat schaamte de reden is dat er zo weinig naar buiten wordt gebracht over misbruik. De paus, de schriftgeleerden, de pastoor, de artsen en ook de regering moest men als heilig beschouwen. Vandaag de dag leeft dit nog steeds bij vele machthebbers. Begeerte viert hoogtij, zichzelf ophemelen en machtstructuur wordt nog steeds gepromoot, heeft zelden geleerd zorgzaam met zichzelf en medemensen om te gaan. We leven nog steeds in een machtstrijd waarbij het mannelijke principe (ratio/denken) het vrouwelijkeprincipe (intuitie/gevoel) ondermijnt. Met name NU is het o zo belangrijk zorg te dragen voor algeheel welzijn alom. Dit is geen plicht, gewoon mensenrecht. Vele mensen zijn kwaad, er wordt gesproken over haat en wraak. Dat heeft allemaal met emoties van doen. Deze kunnen pas tot rust komen als de mens eerlijk en oprecht bij zichzelf te rade gaat. De denktank moet om. Praten over het leven ipv over geld. Iedereen heeft goede en slechte kanten, we zijn allemaal kinderen van een oorspronkelijke prachtige schepper en we weten inmiddels eveneens dat kinderen die geen positieve aandacht ontvangen zich als negatief gaan manifesteren om aandacht te vragen voor hun zielsbeleven. Opstandige kinderen worden dit, ze komen in opstand vanwege het onbalans in zichzelf, in het leven wat ze beleven. God, Allah, leerden ze als een boeman te beschouwen m.n. als liefde zich als begeerte manifesteert.

  2. Ik heb nu grote delen van het rapport gelezen, maar wat mij opvalt is dat de media gewoon met dit rapport aan de haal zijn gegaan. Is dat de manier van Journalistiek bedrijven? Ik ben zelf journalist en heb nog niet zo lang geleden mijn eigen collega’s een veeg uit de pan moeten geven wegens het onwaarachtige “anti-homoverhaal” die paus Benedictus zou hebben uitgesproken. Soms denk ik wel eens: “hoe dom kun je zijn?” Worden bronnen zomaar klakkeloos voor waar aangenomen, alleen maar omdat jan-en-alleman het woord “Kerk” noemt en meteen in de stress schiet? Wat mij betreft heeft de echte kwaliteits-journalistiek niet alleen volledig gefaald, maar is er sprake van een Epic Fail zonder weerga.

  3. Ik ben een van de schrijvers van de artikelen over Deetman II op onze website; wij hebben het rapport wel helemaal doorgelezen en dan is onze opsomming volkomen terecht; de waarheid mag en moet volgens mij bekend worden gemaakt. Ook al is die soms te smerig voor woorden. Pieter Bremer- verslaggever Omroep Brabant

    1. Bedankt voor deze reactie. De waarheid mag en moet inderdaad bekend worden gemaakt, daarover zijn we het eens. Maar hoe komt u erbij dat een opsomming van uit getuigenverklaringen geputte details zonder feitelijk kader gelijk staat aan de waarheid? Mijn kritiek betreft niet het feit an sich dat u die onsmakelijke details opsomt, maar dat u dat doet zonder een gedegen achtergrond te schetsen bij de feiten die u noemt. Ook dat is een journalistieke plicht.

      1. Wij hebben gisteren twee verhalen online gezet: om 1300 uur het meer algemene verhaal en de aanbevelingen van de cie Deetman II met de plaatsen in Brabant waar zaken zich hebben afgespeeld. (absoluut niet compleet, want daarvoor zijn er teveel meldingen binnengekomen) Om 1600, na het lezen van het rapport, een artikel met de details over wat er zich in Brabant heeft afgespeeld. Het hele verhaal beslaat bijna 500 bladzijden, dat kan je niet allemaal publiceren en duiden. Ook vandaag komen er meldingen op onze redactie binnen die wederom persoonlijke drama’s vertellen met helaas weer seksuele en psychische mishandeling van de ergste soort. Die blijven wij melden. Pieter Bremer-Omroep Brabant

        1. Ehhhh… hoezo kun je dat niet duiden? Dat is toch juist het bestaansrecht van een krant of omroep? Waaróm is er indertijd zo gehandeld? Was het ook bij andere denominaties of staatsinrichtingen gemeengoed? Waarom was er (waarschijnlijk) meer misbruik onder priesters die het vrijzinnige jaren ’60 gedachtegoed deelden dan onder orthodoxe priesters?

          Wanneer we werkelijk inzicht willen krijgen in het ‘waarom’ zodat we herhaling in de toekomst kunnen voorkomen, is dit noodzaak. Zeggen dat je dit ‘niet kunt duiden’ op metaniveau is jezelf onttrekken aan die verantwoordelijkheid. Dan is het gewoon hijgerig en snel scoren om dit soort pijnlijke persoonlijke verhalen naar buiten te brengen. Dat heeft niets meer met waarheidsvinding te maken.

  4. ik heb inderdaad te veel religieuzen gezien die heel hun leven onbaatzuchtig in dienst hebben gesteld van medemensen en God zodat ik eigenlijk dit onderzoek weg gegooid geld vind van de opdrachtgevers van dit onderzoek. Het is voor bepaalde mensen een aanleiding om hun antikerkelijk gevoel voeding te geven. Mijn oprechte waardering voor de vele lieve zusters die er waren. Ik mocht in mijn eigen leven ervaren hoe belangrijk zij waren en zijn

  5. Dit is een strijd tussen het Goed en kwaad…. wij zijn louter instrumenten met de vrijheid te kiezen. In West-Europa is er als gevolg van de ontzuiling en scheiding van kerk en staat, de seksuele revolutie, tweede feministische golf en toch een staalte Calvinistisch vrijdenken en last but not least Vatican Council II en de misinterpretatie van de 16 documenten, een cultuur onstaan waarin de duivel vrij bomen heeft kunnen planten. De zogenaamde "schandalen" die nu boven komen en breedvoets uitgemolken worden door de media en opgeblazen worden tot buitenproportionele dimensies zijn hier onder andere de vruchten van….Ik zou er nog een paar kunnen noemen maar maar laat ik vooral niet je topic niet kapen 😉

  6. Pingback:Wijze woorden van Flannery O’Connor | Anton de Wit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *