Schouder aan schouder

Even iets rechtzetten. Afgelopen zomer, nadat ik net de Harry Potter-finale Deathly Hallows pt. 2 in een mega-3D-bioscoop had gezien, kon ik hier op mijn blog mijn teleurstelling maar moeilijk verbergen. Hoe overweldigend ook, de film was een anticlimax, zo oordeelde ik tamelijk stellig, en ik verbaasde me er over dat die hele 3D-hype films vaak zo ontstellend plat maakt. Welnu, ik wil – deels – op mijn schreden terugkeren. Inmiddels heb ik de film ook op dvd (tja, je bent een liefhebber of je bent het niet), en heb ik er in alle rust in mijn allerminst overweldigende huiskamer naar kunnen kijken, tweedimensionaal en uit piĆ«teit met de buren zonder al te indrukwekkend dolby-surround-geluid… En ik vond de film nog steeds niet bijster goed, maar hij was in die omstandigheden toch stukken beter te pruimen, dus het is veilig te concluderen dat het allemaal aan die vermaledijde 3D-technologie ligt.

Afijn, ik wil graag dit mildere geluid laten horen: deze en andere Harry Potter-films verdienen toch lof, al is het maar omdat ze uitnodigen om de boeken te lezen. En die zijn briljant, basta. Al is het maar omdat die ook weer uitnodigen om verder te zoeken in dat merkwaardige genre van de moderne Engelse sprookjes. Die meesterlijk zijn, al is het maar omdat ze uitnodigen om verder te zoeken in mythologische verhalen, oerchristelijke thema’s, taalkunde, filosofie, enzovoort. In mijn meest recente bijdrage aan IKON’s onvolprezen ZinCast heb ik een verband gelegd tussen de Potter-reeks van J.K. Rowling en een wijsgerig werkje van een andere meester van dat genre, C.S. Lewis. Over niet-sentimentele liefde, vriendschap, schouder aan schouder vechten, bidden en ruzie maken. Luister maar:

[wpaudio url=”http://nl.sitestat.com/klo/ikon/s?ikon.tvradioweb.zincast.mp3&category=zincast&ns_webdir=zincast&ns_type=pdf&ns_url=http://www.krux.nl/luisteruh/podcast/audio/harrypotter_zincast.mp3″ text=”ZinCast – Harry Potter” dl=”0″]

1 gedachte over “Schouder aan schouder

  1. Wat ook het mooie van het schouder-aan-schouder-beeld, als metafoor van vriendschap, is dat het gaat om samen hetzelfde zien, zoals Lewis dat verwoordt. Zie jij wat ik zie? Niet zozeer gericht zijn op elkaar, maar samen gericht zijn op hetzelfde doel of dezelfde passie, als kenmerk van vriendschap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *