januari 22, 2012 in Etalage, Sprakeloos
(Een loflied bij Marcus 1:14-20. Denk de muziek er zelf maar zelf bij.)
Kalm is het water van het meer
Maar mijn boot schudt heen en weer
Niet door een storm, maar door een stem
Niet door een schim, maar slechts door Hem
Die mij roept vanaf de wal: de Heer.
april 19, 2011 in Sprakeloos
Twee jaar geleden plaatste ik op mijn blog iedere dag van de Goede Week een nieuw gedicht, geïnspireerd door de bijbeltekst van de dag. Ik wilde het verhaal van Jezus’ laatste dagen navertellen vanuit het perspectief van een anonieme omstander, een bijbelse figurant, die merkt dat er iets aan de hand is, maar niet goed weet wat… de spanning moet destijds, zo stel ik mij voor, te snijden zijn geweest in Jeruzalem. De gedichten pretenderen niet iets te begrijpen van het Paasmysterie – als ze al iets pretenderen, dan is het dat ze voelbaar maken hoe moeilijk dat Paasmysterie te begrijpen is.
Het zijn daarom kleine en bescheiden gedichten, en ik was ze al zo’n beetje vergeten toen ik ze bij toeval weer tegenkwam. En eigenlijk vind ik ze nog altijd redelijk geslaagd (iets dat me niet vaak gebeurt bij oude gedichten). Dus, voor wie er wat om geeft – encore:
januari 13, 2011 in Bedenkingen, waan van de dag
Vandaag. Vandaag bedank ik de goede God op mijn blote knietjes voor het bestaan van Willem Jan Otten. Ik lees momenteel zijn prachtige essaybundel Onze Lieve Vrouwe van de Schemering. Een feest van herkenning, op meerdere niveaus, en ik zou hier iedere dag wel het een of andere fenomenale inzicht van de virtuele daken willen schreeuwen, ware het niet dat ik dan niets anders zou doen dan Ottens inzichten herhalen, en met veel minder mooie woorden dan die Otten hanteert. Dus dat houdt ook niet over. Ga het boek zelf maar lezen, je zult er geen spijt van krijgen.
november 25, 2010 in Bronnen
Met verbazing ontdekte ik dat het al weer bijna een jaar geleden is sinds ik voor het laatst een snippertje van mijn vertaling van Chestertons Eeuwige mens op dit weblog heb geplaatst. Heus, ik heb op dat vlak niet stilgezeten: voor de gedrukte editie van Catholica maak ik een reeks waarvoor ik de pareltjes uit deze vertaling nog iets verder gepolijst heb, en ik heb gesprekken gevoerd met geïnteresseerde uitgevers voor het hele boek. Maar voor het vertaalwerk zelf heb ik de laatste maanden nauwelijks tijd gehad – of beter: tijd genomen, want tijd hebben wij allemaal in overvloed, maar we vergeten in al onze haast vaak de vruchten van die overvloed te plukken. Afijn, ik blijf De eeuwige mens een mooi, belangrijk, geestig en actueel boek vinden, en ik blijf genieten van de kalmerende inspanning van het vertaalwerk, dus ik ga er graag mee door. Ik pak de draad weer op in het zesde hoofdstuk, Denkers en demonen, waarin Chesterton de duistere kanten van het heidendom beschrijft.
september 14, 2010 in Bedenkingen
Op zich ben ik er helemaal niet op tegen om plaatjes te gebruiken in je methodes van geloofsopvoeding of -onderwijs. Wij katholieken doen dat al eeuwen; je hoeft maar een willekeurige katholieke kerk in te lopen om het kleurrijke bewijs te bewonderen op muren, plafonds en ramen. De beeldenstormers waren daar aanvankelijk zwaar op tegen – zij hadden liever dat de mensen de bijbel lazen, in plaats van de bijbel te begrijpen. Maar nu zijn het nota bene de erfgenamen van die beeldenstormers die de blijde boodschap pogen uit te leggen met simpele plaatjes…
augustus 26, 2010 in Bronnen
Moeder Teresa onthulde ooit in een brief dat Jezus tijdens de Heilige Communie tot haar had gezegd: “Ik wil Indiase zusters, die Maria en Marta zullen zijn, die zo met Mij verbonden zullen zijn, dat ze Mijn liefde zullen uitstralen.” Juist de bijzin over de Bijbelse zussen Maria en Marta is interessant. Van oudsher zijn zij het symbool van de twee soorten kloosterordes: enerzijds de contemplatieve ordes, die zoals Maria aandachtig naar de Heer luisteren en zich dus vooral toeleggen op gebed, en anderzijds de actieve ordes, die net als Marta het ‘vuile werk’ opknappen – dus bijvoorbeeld voor armen, zieken en stervenden zorgen.
juni 27, 2010 in Bedenksels, Mooi
Mooie maar moeilijke woorden in het evangelie vandaag.
“Wie de hand aan de ploeg slaat
maar omziet naar wat achter hem ligt,
is ongeschikt voor het Rijk Gods.”
Ga er maar aanstaan. Een radicale keuze maken zonder om te kijken. Zelfs zonder afscheid te nemen van je dierbaren. Je moet wel bezeten zijn van een bepaald ideaal om dat te kunnen, zo zijn wij geneigd te denken. Een beetje getikt misschien zelfs, denken wij er achteraan.
“Een jonge journalist en schrijver die zonder complexen opkomt voor de rijkdom van het katholieke geloof, ook in deze voor de kerk beroerde tijden. Hij doet dat met een ongewone taalvaardigheid, speels, sprankelend en ‘geestig’ in de twee betekenissen.” - Tertio
