This Theme Supports a Custom FrontPage

Een Armeens Kyrie

Een Armeens Kyrie

Al zit ik in een comfortabel verwarmde kamer, ik kan de kou in de voormalige kerk in Turkije voelen. De ademdamp van de jonge zangeres is duidelijk zichtbaar. Toch: heel koud kan het niet zijn. Mild zonlicht valt door de hoge ramen, de meeste jassen van de bezoekers hangen nonchalant open – één dame, achter de zangeres, heeft de winterjas zelfs uitgedaan en draagt die over de arm. Nee, het is iets anders. Die stem, die de ademdamp voortbrengt. Die klaaglijk galmt in de koepel met afgebladderde muurschilderingen. Kippenvel.

Lees verder OverEen Armeens Kyrie

Zou ik opstaan?

Zou ik opstaan?

Nieuws van wéér een schietpartij op een Amerikaanse school. Je zou het, zoals zoveel dagelijks leed, langs je heen laten glijden. Maar dan grijpt een detail in de berichtgeving je aan, het wekt een tafereel tot leven, om je vervolgens niet meer los te laten. Een ooggetuigenverslag: iedereen ligt op de grond, de dader vraagt wie er christen is – de christenen moeten opstaan. Wie opstaat, wordt meteen door het hoofd geschoten. Wie zwijgt of ontkennend antwoordt, komt er vanaf met een kogel door het been. Zou jij opstaan? Zou ik opstaan?

Lees verder OverZou ik opstaan?

#WeAreN

#WeAreN

#WeAreNAfgelopen zondag nam ik deel aan de stille tocht in Enschede, voor vervolgde christenen in het Midden-Oosten. Naar schatting tussen de twee- en drieduizend mensen liepen mee; vooral veel mensen uit de Syrisch-orthodoxe gemeenschap die de bijeenkomst organiseerde, maar er waren ook katholieken en protestanten, opperrabbijn Binyomin Jacobs betuigde solidariteit namens de joodse gemeenschap, en wie weet waren er ook nog wel wat anders- of niet-gelovigen (ik hoop het van harte!). Hoe dan ook: het was een indrukwekkend evenement, afgesloten met een waardige gebedsviering in de Jacobuskerk.

Lees verder Over#WeAreN