This Theme Supports a Custom FrontPage

Verlos ons van onze kennersblik

Verlos ons van onze kennersblik

Religie kent geen toeschouwers. Althans: we kunnen uiteraard wel als museumbezoekers langs de bonte prentengallerij van godsdienstige gebruiken schuifelen, en vervolgens als volleerde critici ons deskundig commentaar spuien. Maar welbeschouwd zegt dat niets. We wanen ons dan kenners omdat we datgene wat we zien in keurige kaders van historische, culturele en religiewetenschappelijke feiten en meningen hebben geplaatst, maar raken steeds op z’n best de buitenste schil, de flinterdunne opperhuid van de religie. Religie snappen is eraan deelnemen. Religie kent geen toeschouwers, slechts participanten. Het verschil wordt prachtig geïllustreerd door de korte film Via Dolorosa van Menno Otten.

Lees verder OverVerlos ons van onze kennersblik

Grote stilte

Grote stilte

Stilte. Ik ben geneigd – en ik ben vast niet de enige – om stilte te associëren met rust. De tv spuwt drukke kleuren en klanken, de baby huilt, de grotere kinderen rennen gillend rond, een van hen stoot een vaas om, de telefoon gaat, en in een vlaag van wanhoop en frustratie verhef je je stem: “Nu even stil!” Als al het geluid maar even weg is, zo denk je, dan komt er vanzelf rust in de tent, rust in je hoofd… Maar de verbinding tussen stilte en rust is niet zo vanzelfsprekend als die op het eerste gezicht lijkt.

Lees verder OverGrote stilte

De glimlach van Ruska

De glimlach van Ruska

Onlangs was er op tv een mooie documentaire te zien over Willem Ruska. Misschien wel de grootste judoka die ons land heeft voortgebracht, maar nooit uit de schaduw van icoon Anton Geesink getreden. De documentaire diept de tragiek daarvan tot op de bodem uit. Ruska wilde Geesink overtreffen door maar liefst twee gouden Olympische medailles binnen te slepen. Dat lukte hem ook, maar hij had de domme pech dat hij dat deed op de Olympische Spelen in München in ’72, die overschaduwd werden door een bloedig gijzelingsdrama. Veel Nederlandse sporters trokken zich vervolgens terug van de Spelen. Ruska bleef – die zag zo ongeveer zijn complete levensvervulling in die titel, hij had daar zo lang naar toe geleefd. In dit land van benepen domineesmoralisme werd zijn keuze niet begrepen of gerespecteerd. Waar Geesink een beroemdheid bleef, moest Ruska voortaan zijn boterham verdienen als portier in de rosse buurt. Door een herseninfarct is Ruska inmiddels gedeeltelijk verlamd geraakt.

Lees verder OverDe glimlach van Ruska

Calvinistisch darwinisme

Calvinistisch darwinisme

Ik mag graag naar natuurdocumentaires kijken. Het is zo heerlijk rustgevend om te staren naar een lome leeuw onder een savanneboompje, of naar een spin die stoïcijns een ingenieus web in elkaar flanst. Tal van dergelijke verrukkelijke programma’s op National Geographic of Discovery dragen kreten als ‘wild‘ of ‘untamed‘ in de titel. Logisch, ze moeten de suggestie wekken dat ze de kijker uit zijn veilige en gezapige burgermanswereld meevoeren naar spannende exotische oorden. Maar wie nuchter naar deze documentaires kijkt weet beter. Het is die zogenaamd wilde en ongetemde wereld die heerlijk gezapig is. Luiheid troef in de natuur; lekkere, louterende luiheid. En ik laat me dus graag meevoeren in die gezapige burgermanswereld van leeuwen, spinnen, krokodillen, zwaardvissen en pijlgifkikkers.

Lees verder OverCalvinistisch darwinisme

Kloosterverhalen

Kloosterverhalen

Op 10 december vindt in het Cenakel in Tilburg de première plaats van Kloosterverhalen, een serie korte documentaires van de stichting Verhalis. Ik heb toevallig laatst een voorpremière in Den Bosch bijgewoond van enkele van deze films, en ik was daar erg van onder de indruk. Ze tonen op een heel eerlijke en liefdevolle manier hetLees meer overKloosterverhalen[…]