Even zomaar wat informatie over een jonge Engelse vrouw die jij en ik niet kennen, maar met wie wij dankzij internet toch maar mooi kennis kunnen maken. Maddie Chambers is moeder van een tweeling, die behalve aan haar huishouden haar handen vol heeft aan vele hobby’s, zoals gitaar spelen, kickboksen, haar honden uitlaten, lezen, films kijken. Welnu, toen deze Maddie tien jaar oud was, las zij voor het eerst The Hobbit, het sprookje van J.R.R. Tolkien dat voorafging aan diens Lord of the Rings. Ze was er meteen aan verknocht. Toen zij studeerde besloot ze – voor een vak dat, heel poëtisch, ‘the importance of play’ heet – een schaalmodel te bouwen van Bag End, het hobbithuis waarin de beide genoemde Tolkien-avonturen aanvingen. Dat studieproject liep uit de hand; na de buitenkant ging zij door met het interieur, dat zij met bewonderenswaardige precisie tot in de priegelige details nabouwde. Inmiddels is de miniatuur praktisch voltooid, en is zij verder gegaan met The Prancing Pony, een kroeg in Midden-Aarde.

Nou ja, haar hele verhaal plus een reeks prachtige foto’s van dit monnikenwerkje is op haar weblog te vinden. Het is, voor de liefhebber van deze verhalen, zeer de moeite van het bezoeken waard – zeker nu blijkt dat de langverwachte verfilming van The Hobbit op nog lossere schroeven is komen te staan met het vertrek van regisseur Guillermo del Torro. Wat een aanfluiting, wat een gepruts… En wat een veelzeggend feit dat Hollywood er met miljoenenbudgetten, immense decors en al het computertechnisch vernuft van de wereld niet in slaagt om te doen wat een eenvoudige Engelse huisvrouw wel eventjes doet, tussen de bedrijven van haar drukke bestaan door: het liefdevol tot leven wekken van de sprookjeswereld van The Hobbit.