This Theme Supports a Custom FrontPage

Gerard Brom, wie maalt erom?

Gerard Brom, wie maalt erom?

Sommige boeken zijn zozeer het tegenovergestelde van ‘light reading‘, dat het lezen ervan voelt als zelfkastijding. Penitentie voor begane zonden. Daarin kan een zeker masochistisch genoegen schuilen – of gáán schuilen, wanneer je de zelftuchtiging maar lang genoeg volhoudt. Pets, klinkt de karwats, pets, pets – doe mij nog maar een bladzijde, en nog één, en nog één, pets, pets… Een dergelijke ervaring had ik bij het lezen van Heraut van de katholieke herleving, een onlangs verschenen, baksteenzware biografie van de letterkundige en cultuurhistoricus Gerard Brom (1882-1959), door Paul Luykx.

Lees verder OverGerard Brom, wie maalt erom?

Red de fagot

Red de fagot

De zomer is nog maar net een beetje serieus op gang gekomen, of het mooiste komkommernieuwtje van het jaar dient zich al aan: er is een actie gestart om de fagot te redden. Heerlijk bericht vind ik dat, ik kreeg er een aangenaam warm gevoel van, dat niets te maken had met het ochtendzonnetje waarin ik mijn krant las, noch met de kop koffie die ik erbij dronk. Het leek meer op het gevoel dat je krijgt bij het bekijken van een nest piepende jonge vogels, of wanneer je op het journaal ziet dat een toevallig passerende scoutingclub een veulen uit de sloot heeft getrokken. Heus, ik wil er niet minzaam of ironisch over doen. De fagot is werkelijk een fraai staaltje ambachtelijkheid. Maar als je nu op straat aan mensen vraagt wat een fagot is, zo klaagde één van de initiatiefnemers van de campagne, weet nog slechts één procent het juiste antwoord. Een schande! Voor de 99% nitwits bij deze een kleine geschiedenis van een groot handwapen.

Lees verder OverRed de fagot

De bruiloft van Bomans

De bruiloft van Bomans

Afgelopen zondag besteedde het RKK-radioprogramma Wat blijft… aandacht aan Godfried Bomans (1913-1971). Heel fijn, want zijn jubileum (hij zou dit jaar honderd jaar zijn geworden) is wat verloren gegaan in al het jubileumgeweld (Verdi, Wagner, Kierkegaard, Couperus, Stravinsky’s Sacre du Printemps… ze vieren allemaal met iets meer bombarie hun eeuwfeest, anderhalve-eeuwfeest of twee-eeuwfeest). Pompende opera’s, woeste balletten en ernstige boeken vol spleen en weltschmerz kunnen wij waarderen. Maar Bomans excelleerde vooral als sprookjesverteller, en ons land is niet fijnzinnig genoeg om sprookjes op hun werkelijke waarde te schatten. Afijn, ik mocht in het genoemde radioprogramma een poging doen om uit te leggen waarom ook Bomans’ jubileum het herdenken waard is. Ik vind dat de makers er, mede door de prachtige historische audiofragmenten, echt iets moois van gemaakt hebben – maar luister en oordeel vooral zelf. Voor wie het interesseert wil ik nog iets meer vertellen over de ‘marginale Boman-plek’ waar het gesprek werd opgenomen, de kerk waar Bomans bijna getrouwd is (en ikzelf helemaal getrouwd ben).

Lees verder OverDe bruiloft van Bomans

De ontkerstening van de middeleeuwen

De ontkerstening van de middeleeuwen

Een koopmanMiddeleeuwse marktkooplui communiceerden met mobiele telefoons — wist je dat? Echt waar, ik heb het zelf gezien, afgelopen weekend op het Gebroeders van Limburg-festival in Nijmegen. Van iemand die zich ook in middeleeuwse kledij had gestoken, hoorde ik dat hij van de organisatoren zijn bril niet mocht dragen, omdat dat niet ‘authentiek’ was. Maar ik zag tussen de middeleeuwse kraampjes rond de Stevenskerk wel een marktkoopman bellen met z’n gsm’etje. Dus ik neem aan dat dat wél authentiek middeleeuws is…

Lees verder OverDe ontkerstening van de middeleeuwen

De toekomst van de traditie

De toekomst van de traditie

Hieronder, in licht verkorte en bewerkte vorm, de lezing die ik gisterenavond heb gegeven in de schitterende neo-gotische Sint-Willibrordkerk in Utrecht. Ik vond het een geslaagde avond, vooral vanwege de leuke ontmoetingen na afloop van mijn lezing met enkele mensen die ook op dit blog meelezen en -praten. Overigens zullen zij en andere lezers enkele thema’s herkennen, want ze zijn ook op dit blog al eerder aan de orde gekomen. Ik zal ook wat linkjes toevoegen.

Lees verder OverDe toekomst van de traditie

Het blijvende belang van de jezuïeten

Het blijvende belang van de jezuïeten

Iesus Hominum Salvator - Zegel van de jezuïetenToen in 1654 het Kruithuis in Delft ontplofte, gaven velen de jezuïeten de schuld. Niet dat iemand suggereerde dat deze ramp, waarbij honderden mensen het leven lieten, een aanslag was die was voorbereid of uitgevoerd door een lid van de roemruchte Sociëteit van Jezus. Nee, de ‘Delftse donderslag’ was een straf van God, omdat de lokale overheid de aanwezigheid van jezuïeten in hun stad tolereerde. Natuurrampen, samenzweringen, koningsmoorden – geen enkele katholieke orde heeft er zo vaak de schuld van gekregen als het broederschap van de heilige Iñigo Lopez de Loyola

Lees verder OverHet blijvende belang van de jezuïeten

"Hier ben ik om met u te sterven…"

"Hier ben ik om met u te sterven…"

Het is 23 juli 1572. Willem van Oranje neemt Roermond in. Zijn soldaten plunderen met grof geweld de stad, waarbij vooral katholieke kerken en kloosters het moeten ontgelden. Paulus van Waelwijck, kapelaan en secretaris van de bisschop van Roermond, haast zich naar het karthuizerklooster. Broeder Stefanus, de portier, opent de poort. Het gezicht van Van Waelwijck is getekend door grimmige berusting. “Hier ben ik om met u te sterven”, zegt hij.

Lees verder Over"Hier ben ik om met u te sterven…"

Hoop in bange dagen

Hoop in bange dagen

“Ideeën hebben hun tijd nodig om tot rijpheid te komen; arbeid die vruchteloos lijkt, kan een kostbaar bezit vormen voor latere geslachten; en zelfs op de ruïnes van verwoeste beschavingen heeft telkens opnieuw een volgende generatie zich een veiliger woonplaats gebouwd. Ook voor wie de toekomst met zorg tegemoet ziet, blijft de plicht van dezeLees meer overHoop in bange dagen[…]