This Theme Supports a Custom FrontPage

God woont niet op het kalifaat

God woont niet op het kalifaat

“De moordenaar is nog steeds op vrije voeten”, zegt de nieuwe omslag van Charlie Hebdo, een jaar na de aanslag op de redactie. De cartoon toont een boos kijkende God, met bebloede toog en een kalasjnikov op de rug. Zijn er al mensen geweest die zich er daadwerkelijk over opgewonden hebben, die zich gekrenkt hebben getoond in hun religieuze gevoelentjes? Ik niet in elk geval. Het is welbeschouwd een vrij matige grap, niet echt origineel, niet echt intelligent – maar we nemen er allemaal plechtig kennis van en doen alsof het heel wat is, want hé, Charlie Hebdo… Het mag wel wat minder eigenlijk, met dat aura van martelaarschap.
Lees verder OverGod woont niet op het kalifaat

Voor en na

Voor en na

Heb je deze ontzagwekkende satellietbeelden van Japan voor en na de aardbeving en tsunami gezien? Dat de verwoestingen gruwelijk zijn, wisten we al wel van de journaals en krantenberichten. Maar op één of andere manier vond ik deze beelden extra confronterend, vooral vanwege de wijze van presenteren. Fascinerend. Zo’n simpele truc, voor een programmeur vast een fluitje van een cent: je gaat met je muis over de afbeelding, en je trekt daarmee als een donker gordijn de verwoestingen over het land.

Lees verder OverVoor en na

Hamertje Tik

Hamertje Tik

Voor zijn vierde verjaardag had onze zoon Hamertje Tik cadeau gekregen. Het bracht meteen warme herinneringen bij me boven: ook mijn broers en ik hebben in onze prille jaren verwoed kleurige triplexplankjes met voorgeboorde gaatjes op stukjes kurk getimmerd, met spijkertjes die meer op punaises leken en een hamertje dat ook geen echte spijkers verdragen zou. Alleen bij mijn jonge broertje heeft dit speelgoed overigens een gunstig effect gehad; hij is daadwerkelijk timmerman geworden, een solide en eerbiedwaardig beroep met Bijbelse bijklank. Mijn ouders moesten lijdzaam toezien hoe mijn oudere broer en ikzelf afgleden naar de intellectuele arbeid – nou ja, iedere familie heeft zo z’n zwarte schapen.
Lees verder OverHamertje Tik

Een postmoderne God?

Een postmoderne God?

Grappig, deze krantenkop: “God verandert mee met de maatschappij.” Ik weet niet of het ook echt de conclusie is van het onderzoek van de Nijmeegse promovenda Nienke Moor is, of dat het slechts de creatieve samenvatting is van de dienstdoende kopjesbakker van Trouw. Persoonlijk lijkt het me een lastig te bewijzen stelling. Maar misschien dat Pim van Lommel in de loop der jaren zijn patiënten wel de opdracht heeft meegegeven om in hun tripjes naar het hiernamaals goed op te letten hoe God eruit zag, en heeft hij Moor exclusieve inzage gegeven in zijn bevindingen. “God zag er vandaag volgens die intellectueel een stuk abstracter uit dan vorige week toen die biggenboer uit Boekel een hartstilstand kreeg.” Maar even serieus: waarom is dit onderzoek nu precies nieuws?

Lees verder OverEen postmoderne God?

Het postadres van Jezus, deel 2

Het postadres van Jezus, deel 2

Hiervoor verbaasde ik me over een klein zinnetje uit Matteüs 13:36:

Toen stuurde Hij de menigte weg en ging naar huis.

Het laat me niet los… Het hele beeld dat het laatste deel van die zin oproept spoort niet echt met mijn beeld van Jezus. De Verlosser die na een lange dag gelijkenissen vertellen en leprozen genezen thuiskomt en neerploft op de bank om Studio Sport te kijken. Op Zijn deurmat een stapel rekeningen, fanmail en vragen van de Belastingdienst over de aard van zijn werkzaamheden als ZZP’er. Een kind dat bij de Messias aanbelt om kinderpostzegels te verkopen.

Lees verder OverHet postadres van Jezus, deel 2