This Theme Supports a Custom FrontPage

Heilige Elrond, beste vrind…

Heilige Elrond, beste vrind…

Wat een alleraandoenlijkst bericht. Een Braziliaanse oma blijkt een actiefiguurtje van de elf Elrond uit The Lord of the Rings te hebben aangezien voor een beeld van de heilige Antonius. Jarenlang bad zij dagelijks bij de nobele heer van Rivendell. Haar kleindochter – of beter: aangetrouwde kleindochter, als ik het goed begrepen heb – ontdekte de vergissing, berichtte erover op Facebook, waarna het ganse internet zich erover kon verkneukelen. Echt weer iets voor het internet, om zich zo onbeschaamd vrolijk te maken over een arm Braziliaans omaatje. Ik vind haar ‘vergissing’ eigenlijk helemaal zo gek niet.

Lees verder OverHeilige Elrond, beste vrind…

Dank u, Badr Klaasje

Dank u, Badr Klaasje

Ze zeggen wel wat van Zwarte Piet, maar die Sinterklaas was ook niet bepaald een lieverdje. Wist je bijvoorbeeld dat de H. Nicolaas van Myra eens een ketter op zijn gezicht heeft gestompt? Nu moet gezegd: de ketter in kwestie, Arius, had de goddelijkheid van Jezus Christus betwist, dus hij vroeg er wel een beetje om. Maar dat neemt niet weg dat ketters op het gezicht stompen niet netjes is, punt uit. Dat vonden ze destijds (we schrijven het Jaar des Heren 325, tijdens het bewogen Concilie van Nicea) overigens ook, want Nicolaas werd op staande voet ontheven uit zijn bisschopsambt en zelfs in de cel gesmeten. Daar kreeg hij echter bezoek van Jezus en Maria zelf, die hem hoogst persoonlijk de tekenen van zijn bisschoppelijk gezag teruggaven: een evangelieboek (waarschijnlijk met wat blanco pagina’s achterin om aantekeningen te maken over het gedrag van kinderen) en een pallium (normaliter een witte band voor om de schouders; maar als Sint Nicolaas nog altijd dezelfde draagt weten we nu dat hij eigenlijk rood was met een geel kruis erop).

Lees verder OverDank u, Badr Klaasje

Humor en het heilige

Humor en het heilige

“De duivel spotlacht. God buldert hartelijk. Ik geloof, en dat meen ik ernstig, dat God hemel en aarde, sterren en planeten, zeeën en continenten, mensen en dieren en planten, kortom al het geschapene, tot leven gelachen heeft. Niet met een minzaam of een spottend lachje, niet met een braaf mopje of een gevatte kwinkslag om de gespannen kosmische sfeer te breken, maar met een eindeloze, overvloedige, schuddebuikende bulderlach. Hij lacht nog steeds; en dat lachen horen heet genade.”

Lees verder OverHumor en het heilige

Een wonder op de snelweg

Een wonder op de snelweg

Ik vermoed dat Father Patrick Dowling even heeft moeten slikken, alvorens hij zich bekend maakte als de mysterieuze priester die laatst bij een auto-ongeluk in Missouri opdook. In diverse media en op vele sites (en niet alleen christelijke) gonsde het van de opwinding. Het was een engel! Of nee, een uitzonderlijk heilige priester met de gave van bilocatie! En leek de compositietekening niet verdacht veel op de heilige Pastoor van Ars? Ik zou niet graag in de positie van Father Dowling verkeren, en dan de keel moeten schrapen, timide de vinger op moeten steken en zeggen: “Eh, sorry jongens, ik was het maar.”

Lees verder OverEen wonder op de snelweg

“Ik vrees de dood niet…”

“Ik vrees de dood niet…”

“Ik ben niet bang te sterven en ik weiger niet te leven.”

De voetnoot bij deze uitspraak meldt met grote geleerdheid: Vgl. Sulpicii Severi Epistola III ad Bassulam socrum suam. Google vulde de gaten in mijn kennis van het Latijn en de kerkgeschiedenis in: het betreft de derde brief van de vroegchristelijke schrijver Sulpicius Severus aan zijn schoonmoeder, Bassula. In een Engelse vertaling is die integraal online te vinden. Na enige bittere verwijten aan de geadresseerde (schoonmoeders waren reeds in de 4e eeuw impopulair, zo blijkt maar weer) gaat Severus over op het beschrijven van de laatste levensdagen van een bekendere tijdgenoot, de heilige Martinus van Tours (juist, Sint Maarten). Het is over hem dat Severus opmerkt dat hij noch vreesde te sterven, noch weigerde te leven. In de derde persoon.

In de eerste persoon enkelvoud kwam ik deze uitspraak echter tegen in het zeer lezenswaardige geestelijke dagboek van de zalige Angelo Guiseppe Roncalli. Hij noteerde deze woorden tijdens een retraite in Fietta, zo’n tachtig kilometer boven Venetië (waar hij destijds kardinaal was), in mei 1953.

Lees verder Over“Ik vrees de dood niet…”

Wintertijd

Wintertijd

In de categorie ‘rare-joetjoepjes-uit-de-oude-doos’, vandaag – op de feestdag van de H. Cecilia – een populair folkliedje uit de vorige eeuw, The Shrine of St Cecilia. Mooi gezongen door Faron Young, maar ik geef toe dat het liedje een beetje wegvalt in de bevreemding die ons zal overvallen door al die National Guard-propaganda. ‘Missile-age minutemen’Lees meer overWintertijd[…]

Et alibi aliorum plurimorum sanctorum martyrum

Et alibi aliorum plurimorum sanctorum martyrum

“En elders vele andere heilige martelaren…” Dat is, zo ongeveer, de vertaling van de kop boven dit stukje. Het is een frase uit het Martyrologium Romanum, het officiële martelarenboek van de Katholieke Kerk. Ik las ergens dat dat boek meer naamloze martelaren telt dan met naam bekende martelaren. Paul Hamans, priester van het bisdom RoermondLees meer overEt alibi aliorum plurimorum sanctorum martyrum[…]

Bang? Nog voor geen sikkepitje!

Bang? Nog voor geen sikkepitje!

Bij een antiquariaat tikte ik vandaag een schitterend boekje op de kop: Verhalen uit de levens van God’s lieve heiligen. Uitgegeven door Van Munster te Amsterdam in 1925, “onder goedkeuring van den Keurraad voor Roomsche Jeugdlectuur”. Zoals de titel al wel aangeeft, is het een boekje met heiligenlevens, toegesneden op een jeugdig lezerspubliek. Al vanaf de openingszin was ik dol op dit boekje.

“Bang? Nog voor geen sikkepitje. Ze durfde alles: in bomen klimmen, slootje springen en veel meer nog.”

Dit gaat over St. Reinilda. Of wat te denken van St. Hubertus:

“Die was niks heilig in ’t begin. O nee! ’t Leek er niet op. Veel plezier maken kon hij en feest vieren en slapen en eten en vooral veel op jacht gaan.”

Ik moet de neiging onderdrukken om het hele boekje te citeren, want het staat vol met dergelijke heerlijke archaïsche frasen. Maar denk nu niet dat ik dit boekje heb gekocht om vanuit een moderne zelfgenoegzaamheid te gniffelen om zo veel ouderwetse stichtelijkheid en brave kneuterigheid. Ik vind dit oprecht mooi – geen kitsch of camp of wat dan ook.

Lees verder OverBang? Nog voor geen sikkepitje!

Een kleine theologie van de detective

Een kleine theologie van de detective

Laat ik de schokkende waarheid maar opbiechten: ik mag graag naar misdaadseries kijken op tv. Zo, dat is er uit — de onverwachte ontknoping, de boef ontmaskert zichzelf. Dit totnogtoe geheel in het verborgene uitgeleefde pleziertje verbaast mijzelf niet het minst. Want ik heb nooit een hoge dunk gehad van het hele detectivegenre. Wat bezielt me toch? Of, laat ik in stijl blijven: wat is toch mijn motief om me tot deze misdaad te verlagen?

Lees verder OverEen kleine theologie van de detective

Augustinus

Augustinus

Het moeten imposante gebeurtenissen zijn geweest, de preken van Augustinus. Een preek was nog niet, zoals nu vaak helaas het geval is, een verplicht nummertje na het evangelie waarbij iedereen zit te knikkebollen. Preken hadden nog meer het karakter van een openbare rede, waarbij mensen hun bijval of afkeuring met gejoel lieten blijken. De tijdenLees meer overAugustinus[…]

Sint Gilbertus?

Sint Gilbertus?

Sint GilbertusDit moet een grap zijn. Dat was mijn eerste gedachte toen ik las dat in Engeland wordt gesproken over het heilig verklaren van G.K. Chesterton. Iedereen die dit blog vaker leest weet dat ik een groot liefhebber ben van wijlen deze Britse auteur. Ik zie hem als een groot denker, de geestigste apologeet van het christendom aller tijden. Maar een heilige? Proposturous!

Maar waarom eigenlijk? Vooropgesteld: absoluut niet, zoals de organisator van de conferentie over Chestertons heiligheid zelf suggereert, omdat heiligheid en humor elkaar moeilijk verdragen. Want ik heb al eerder (hier en hier) gezegd dat ik juist vind dat ze alles met elkaar te maken hebben. Maar waarom dan?

Lees verder OverSint Gilbertus?