This Theme Supports a Custom FrontPage

Een clowneske paus op het katholieke narrenschip

Een clowneske paus op het katholieke narrenschip

In de Volkskrant stelde fotoredacteur Frank Schallmaier zich kort geleden een intrigerende vraag, ruimschoots geïllustreerd met kleurrijk beeldmateriaal à charge: waarom laat paus Franciscus zich toch zo vaak op de foto zetten met clowns, en is hij zelfs niet te beroerd soms zélf een rode neus op te zetten? Voer voor vaticanisten, schreef Schallmaier – en hoewel ik mijzelf niet tot die beroepsgroep reken, wil ik toch een poging tot nadere verklaring wagen.

Lees verder OverEen clowneske paus op het katholieke narrenschip

Humor en het heilige

Humor en het heilige

“De duivel spotlacht. God buldert hartelijk. Ik geloof, en dat meen ik ernstig, dat God hemel en aarde, sterren en planeten, zeeën en continenten, mensen en dieren en planten, kortom al het geschapene, tot leven gelachen heeft. Niet met een minzaam of een spottend lachje, niet met een braaf mopje of een gevatte kwinkslag om de gespannen kosmische sfeer te breken, maar met een eindeloze, overvloedige, schuddebuikende bulderlach. Hij lacht nog steeds; en dat lachen horen heet genade.”

Lees verder OverHumor en het heilige

Persoonlijk P.S. bij de brief aan de NCRV

Persoonlijk P.S. bij de brief aan de NCRV

Nou, poe poe, het was me het dagje wel gisteren… Veel reacties langs allerlei kanalen, zowel positief als negatief, de bezoekcijfers van dit blog vlogen door het plafond, en ik vermoed dat het bij mijn collega-katholieke-bloggers niet veel anders was… En dat allemaal dankzij een nette, kritische open brief aan de NCRV, naar aanleiding van een smakeloos item bij Man Bijt Hond. De beroering van gisteren is al uitvoerig beschreven en geanalyseerd door met name initiatiefnemer Beautiful Blues, dus ik zal dat allemaal niet herhalen. Ik wil slechts een paar losse persoonlijke noten toevoegen.

Lees verder OverPersoonlijk P.S. bij de brief aan de NCRV

Nick Cave: een haat-liefdesverklaring

Nick Cave: een haat-liefdesverklaring

Nick Cave - De dood van Bunny Munro“Ik ben verdoemd”, denk ik in een plotseling moment van zelfbewustzijn voorbehouden aan de mens die de nieuwe roman van Nick Cave in handen heeft. Ik voel dat ik ergens onderweg een zware inschattingsfout heb gemaakt, maar een huiveringwekkende hartslag later is dit besef weer verdwenen — mij achterlatend in een Bruna op een verlaten NS-station, alsof ik daar in mijn onderbroek sta, met slechts mijzelf en mijn honger naar echt geestelijk voedsel.

Lees verder OverNick Cave: een haat-liefdesverklaring

Microfoon

Microfoon

Liturgie is een heilig spel dat alle zintuigen aanspreekt en alleen al daarom een grote subtiliteit vereist. Dat maakt het gebruik van een microfoon in de kerk ook zo’n heikele zaak. Enerzijds is een microfoon nodig om als priester of lector verstaanbaar te blijven, anderzijds doet deze mechanische geluidsuitvergroter ook veel van de nuances vanLees meer overMicrofoon[…]

Sint Gilbertus?

Sint Gilbertus?

Sint GilbertusDit moet een grap zijn. Dat was mijn eerste gedachte toen ik las dat in Engeland wordt gesproken over het heilig verklaren van G.K. Chesterton. Iedereen die dit blog vaker leest weet dat ik een groot liefhebber ben van wijlen deze Britse auteur. Ik zie hem als een groot denker, de geestigste apologeet van het christendom aller tijden. Maar een heilige? Proposturous!

Maar waarom eigenlijk? Vooropgesteld: absoluut niet, zoals de organisator van de conferentie over Chestertons heiligheid zelf suggereert, omdat heiligheid en humor elkaar moeilijk verdragen. Want ik heb al eerder (hier en hier) gezegd dat ik juist vind dat ze alles met elkaar te maken hebben. Maar waarom dan?

Lees verder OverSint Gilbertus?

De religie van de humor

De religie van de humor

Uit: Urbanus en De gesloten koffer

Aan dit fragment uit het Urbanus-stripalbum nr. 22, ‘De gesloten koffer’, moest ik direct denken toen ik het nieuws las dat de komiek Urbanus en kardinaal Danneels komende vrijdag samen in een Belgisch tv-programma zullen verschijnen. De kardinaal (hier dus ‘kardinaal Traweels’ genoemd) is één van de vele bekende Belgen die in de strip figureert; ik ben benieuwd of hij dat weet.

Lees verder OverDe religie van de humor

De humor van religie

De humor van religie

Pasen is een vrolijk feest. Na de strenge soberheid van de vastenperiode, na de noodlottige ernst van de goede week, mag je gerust over een ontlading spreken. De Heer is waarlijk opgestaan… wie de diepte van die woorden wil begrijpen moet bovenal de grap er van inzien. Wij hebben onszelf en onze naaste geketend met de zwaarste metalen ketenen, met vervaarlijk en complex ogende hangsloten, en we hebben de sleutel met een pathetisch gebaar ingeslikt. En daar komt een simpele man uit een of ander joods gehucht, die zonder vals pathos of ceremonieel vertoon uit die ketenen stapt, omdat de sloten al die tijd los bleken te zitten. Het is om je te bescheuren. The joke is weliswaar on us, zo leert het Paasverhaal ons, maar het is toch een goede grap, en we mogen schuddebuiken van het lachen.

Lees verder OverDe humor van religie

De vreugde van sprookjes

De vreugde van sprookjes

final_grimm_clever-web1Een tijdje terug deed ik op dit blog mijn beklag over de fantasieloosheid van veel scheppende kunstenaars in het fantasy-genre. Nu heb ik dat stukje destijds expres een beetje polemisch aangezet (met name door J.R.R. Tolkien, de vader van het  moderne genre, voor een fantasieloze postzegelverzamelaar uit te maken). En wel in de hoop dat er een scherpe en zinnige tegenreactie kwam van mensen die dit genre wilden verdedigen – nou ja, die kwam dus, lees de reacties er maar op na, die zijn eigenlijk interessanter dan het stuk zelf. Afijn, ik moest weer aan deze discussie denken toen ik het werk van de Amerikaanse kunstenaar Cory Codbey ontdekte.

Lees verder OverDe vreugde van sprookjes