This Theme Supports a Custom FrontPage

Onnozele kinderen

Onnozele kinderen

Vierde kerstdag. Onnozele kinderen. Een wat vergeten feest, vermalen in de kunstmatig gezoete balkenbrij van kerstmis – tegenwoordig sentimentele eenheidsworst van de eerste adventszondag tot en met driekoningen, met poppige stalletjes, engeltjes en antonpieckige wintertaferelen. Maar ooit was kerst een drama in bedrijven, en de kindermoord van Bethlehem was daarvan het dramatische hoogte- of dieptepunt, de afgrijselijke plotwending, de woeste dissonant, de veldslag voor de poorten van de hel. Ontstoken in razernij laat de jaloerse koning Herodes alle jongens van onder de twee jaar in Bethlehem en ommestreken vermoorden, in de hoop daarmee ook zijn rivaal te doden: de pasgeborene waarvan zelfs de heidenen zeggen dat hij de ‘koning der joden’ zal zijn. Deze zinloze slachtpartij geeft reliëf aan de persoon en het latere optreden van Jezus van Nazareth, geeft reliëf aan kerst, ja het geeft reliëf aan het christendom zelf. Daarom is het zo jammer dat deze episode in zo vele populaire hervertellingen van het kerstverhaal wordt weggemoffeld, soms zelfs helemaal weggelaten.

Lees verder OverOnnozele kinderen

Een redelijk verlicht Kerstfeest

Een redelijk verlicht Kerstfeest

[iframe width=”560″ height=”420″ src=”//www.youtube.com/embed/lsSt7Q1IL1g?vq=large” frameborder=”0″ allowfullscreen] Joni Mitchell zong het reeds: “Don’t it always seem to go / That you don’t know what you’ve got / ‘Til it’s gone.” Zo is het ook met de engel in dit prachtige kerstsprookje van Godfried Bomans. Ik heb het afgelopen jaar, waarin we zijn honderdste verjaardag vierden, uitentreurenLees meer overEen redelijk verlicht Kerstfeest[…]

Kerstboomselfie – met dank aan Bonifatius

Kerstboomselfie – met dank aan Bonifatius

KerstboomselfieZo, sla ik handig twee trends in één klap: de selfie, of otofoto, en het fotograferen van je eigen kerstboom (de gemiddelde Feesboeker doet niets liever, zo weet ik inmiddels). Een kerstboomselfie, dus. Mijn hoofd en de kerstboom lijken ongeveer even groot, en dat is geen optisch bedrog. Onze kerstboom is niet zo groot dit jaar. Het is eigenlijk meer een kersttwijg. Van de snoer met lampjes moest ik meer dan de helft afknippen, anders was het arme boompje gewoon een gloeilamp geworden. En toen ik de piek erop zette – echt mannenwerk, niet in de laatste plaats omdat ik de langste ben thuis, hoewel dat dit jaar weinig uitmaakte want zelfs mijn dochter van anderhalf kon er moeiteloos bij… afijn, desalniettemin kweet ik mij plichtsgetrouw van mijn vaderlijke taak, en toen ik de piek erop zette, boog de kersttwijg zo vervaarlijk door dat de punt van  de piek bijna tegen de grond kapot kletste. Wij hebben ons zielige – pardon, van mijn vrouw moet ik zeggen: schattige – boompje met ijzerdraad moeten verstevigen, anders hadden we er überhaupt geen ballen in kunnen hangen. Wel een voordeel van zo’n minkukelig geval: we hoeven niet te wachten tot ergens medio januari de kerstboomophaaldienst komt, maar kunnen dat ding daags na kerst gewoon met versiering en al in de pedaalemmer knikkeren. Ik verheug me er nu al op.

Lees verder OverKerstboomselfie – met dank aan Bonifatius

Intocht

Intocht

Turen in een binnenschelp van morgenstilte en middaglicht, een heelal van ademloze zomernacht. De engel bloeit als sneeuw, goudgraan van sterren beeft in najaarswind, de schepping wordt overal tegelijk zichzelf, ligt starend open, wacht van kim tot kim overmacht, bloeit naar wereld, zegt huiverend: ik wil mens, doet rivieren, velden, zee, wegen, huizen, een meer,Lees meer overIntocht[…]

Een hopeloos pantheïstisch sprookje

Een hopeloos pantheïstisch sprookje

Beeld uit Avatar

Jazeker, de beelden zijn adembenemend. De computeranimaties zijn fenomenaal. Ik blijf erbij dat de kwalificatie ‘levensecht’ dit genre nooit zal passen. Maar inderdaad, de film Avatar van James Cameron is een lust voor het oog, en zeer onderhoudend bovendien. Maar na bijna drie uur spektakel ging ik toch met een licht onbevredigd gevoel naar huis. En dat lag niet aan het verhaal, dat welbeschouwd tamelijk dunnetjes is, noch aan het ecologisch moralisme, dat er nogal dik bovenop ligt. Wat mij fascineerde en tegelijkertijd stoorde was iets anders. Avatar kwam op mij vooral over als een uit de hand gelopen reclamespotje voor een populair maar bedenkelijk soort pantheïsme.

Lees verder OverEen hopeloos pantheïstisch sprookje

Advent IV

Advent IV

Hij zal een man van vrede zijn. (Mi. 5:4) We laten de kinderen achter — het  blijft vreemd voelen, onlogisch, onnatuurlijk. Maar ze zijn in goede handen: ze logeren bij opa en oma, ze krijgen allerlei lekkers te eten, de kerstboom is er altijd kleurrijker. Wij kleden ons dik aan en gaan op pad, weLees meer overAdvent IV[…]

Snipper #16: De kracht der verbeelding

Snipper #16: De kracht der verbeelding

Na het opwarmertje van gisteren kreeg ik de smaak te pakken voor het vertalen van het vijfde hoofdstuk van De eeuwige mens. Het hiernavolgende, wat langere fragment kun je goed als het hart van dit deel, zo niet van het hele boek zien. Chesterton bekritiseert hier de objectieve, wetenschappelijke manier van spreken over religie, kunst en mythologie, die in zijn tijd sterk opkwam en ook in onze tijd nog gemeengoed is. Alle psychologische, antropologische en historische categorieën doen de fantasierijke werkelijkheid geweld aan. De mythen van de mens laten zich slechts van binnenuit en met kinderlijke verbeelding begrijpen…

Lees verder OverSnipper #16: De kracht der verbeelding

Snipper #6: De Maagd en haar kind

Snipper #6: De Maagd en haar kind

Een kort fragment, direct volgendend op het stuk dat ik hiervoor plaatste. Eerder deelde ik hier al mijn filmpje over de Heilige Maagd Maria, waarin ik vertelde over de filosofische duiding van de katholieke Mariadevotie door de Fransman Jean Guitton. Maar Chesterton heeft er dus ook prachtig en overtuigend (vind ik) over geschreven. Wie een kind bezoekt, bezoekt automatisch zijn moeder, stelt hij. We kunnen het kind-zijn van Jezus daarom ook niet begrijpen zonder het moederschap van Maria te waarderen…

Lees verder OverSnipper #6: De Maagd en haar kind

Snipper #5: God in de grot

Snipper #5: God in de grot

 

Ik maak even een sprongetje in mijn vertaling van Chestertons Eeuwige mens. Hiervoor heb ik in vier snippers (#1, #2#3 en #4) het eerste hoofdstuk van het eerste deel vertaald. In dit hoofdstuk (en in de rest van het eerste deel) valt hij de toen al populaire stelling aan dat de mens ‘maar’ een diersoort als alle andere is. Het tweede deel maakt een nieuwe stap: Chesterton keert zich hier tegen de toen ook al populaire opvatting dat Jezus ‘maar’ een mens als alle andere mensen was. Wederom begint hij, in dit eerste hoofdstuk van deel 2, in een grot – nu niet in de grot van de holenmens, maar in de stal van Bethlehem, die ook een grot geweest moet zijn…

Lees verder OverSnipper #5: God in de grot

Ironisch geloven?

Ironisch geloven?

Lodewijk Dros schreef deze week een schitterend essay in Trouw, over de ‘ironische’ hertaling van de Matthäuspassion door Jan Rot. Wacht even… De Matthäuspassion, daags voor Kerst? Wordt dat grootse werk van Bach niet altijd in de Goede Week, dus voor Pasen gezongen? Jazeker, maar Dros beschrijft hoe hij met een koor repeteert voor de uitvoering volgend jaar. Ik vind het een mooie vondst – en nog uiterst significant ook.

Lees verder OverIronisch geloven?

Advent IV

Advent IV

“Dauwt, hemelen, uit den hoge; wolken, laat als een regen de Gerechte neerdalen; aarde, open u om de Verlosser voort te brengen.” — Jesaja 45:8 Elian had gespuugd vanochtend. In ons bed nog wel; hij was bij ons komen liggen omdat hij koortsig was. Hij was zich goddank beter gaan voelen in de loop vanLees meer overAdvent IV[…]