This Theme Supports a Custom FrontPage

De (on-)gelukkige ouder

De (on-)gelukkige ouder

Rond de klok van vieren vannacht werd ik door een dwingende dreumes luidkeels gesommeerd op te staan. Je kunt zo’n dwangbevel wel negeren, zo weet ik uit ervaring, maar de dreumes in kwestie wordt daar alleen maar dwingender van. Ik stiefelde dus met tegenzin naar beneden, maakte een fles melk klaar en duwde die onceremonieel in de snater van de dreumes. Vijf minuten later sliep de dreumes weer, ik had daar vervolgens nog een uur voor nodig. Om zeven uur ging de wekker. Ik perste er een zo vrolijk mogelijk “Goedemorgen!” uit in de kamer van onze oudere, schoolgaande kinderen. Een in dekens ingegraven 8-jarige beantwoordde dat bars met “Ga weg!”. Humeurig stiefelde ik wederom naar beneden. “Mythe doorgeprikt – Ouders minder happy”, zo kopte de krant triomfantelijk op de voorpagina. Echt weer iets voor wetenschappers om daar een wereldwijd onderzoek voor nodig te hebben, dacht ik. Liefst met zo veel mogelijk statistieken. Al die cijfertjes rammelen zo lekker bij het intrappen van open deuren.

Lees verder OverDe (on-)gelukkige ouder

De teloorgang van Vaderdag

De teloorgang van Vaderdag

Ik zal het maar toegeven: het is uit puur materieel eigenbelang dat ik een warm voorstander van Vaderdag ben. Ieder jaar weer komen mijn kinderen met de mooiste, onbetaalbare cadeaus aanzetten; zelf getimmerd, geknipt, geplakt, beklad, beschreven met versjes. Ook dit jaar zal het niet anders zijn – ze doen al weken geheimzinnig, en drukken me onverbiddelijk op het hart om niet in deze kast of die la te kijken. Ik gehoorzaam braaf en laat me deze zondag aangenaam verrassen. Ik zal wel weer onbruikbare gebruiksvoorwerpen krijgen. Een kledinghanger waar je door alle vingerverf je overhemd niet meer aan op wil hangen. Een zo enorme sleutelhanger dat die onmogelijk in je broekzak past. Maar ik zal hun knutselwerkjes koesteren, oprecht dankbaar zijn, niet vanuit volwassen vertedering of ironie, maar welgemeend, omdat ik denk dat dit echt de mooiste, meest oprechte cadeaus zijn die een ouder van zijn kind kan krijgen. Met toewijding gemaakt, geconcentreerd zwoegend, met vieze handen en bijtend op het puntje van de tong. Ik heb daar eerder over geschreven, onder meer in mijn boek Een kleine theologie van gewone dingen (voilà, een mooie cadeautip voor Vaderdag, lieve mensen!)

Lees verder OverDe teloorgang van Vaderdag

Regen: Thomas Merton versus Nijntje

Regen: Thomas Merton versus Nijntje

Bijna juni, en buiten is de herfst nog niet voorbij. De lucht is grauw; het kan ieder moment gaan regenen. Mijn jongste, net een jaar, kijkt verveeld naar een dvd van Nijntje. Zelfs dat strak-geometrische knaagdier kijkt mistroostig uit het raam; ook in haar steriele universum zijn de luchten blijkbaar niet altijd strakblauw. Het regent, en Nijntje verveelt zich. Ik zit aan de keukentafel en lees een tekst die een vriend mij toestuurde. Een prachtig essay van de twintigste-eeuwse monnik en mysticus Thomas Merton. Over regen.

Lees verder OverRegen: Thomas Merton versus Nijntje

Kinderlijke vreugde

Kinderlijke vreugde

[iframe width=”560″ height=”315″ src=”http://www.youtube.com/embed/RHXaYxfg1As” frameborder=”0″ allowfullscreen] Sorry dat ik nu klink als een creditcardreclame, maar ik heb hier maar één woord voor. Onbetaalbaar. De gezichten laten zich lezen als kinderboeken, ze vertellen een oeroud en oprecht avonturenverhaal. Over verwarring en verbazing, over verwachting. Over vreugde. Hoe de vrouwen in het koor enthousiast uiteenstuiven, om zich opLees meer overKinderlijke vreugde[…]

Rechtzinnig sinterklazisme

Rechtzinnig sinterklazisme

“Er is niet één Sinterklaas”, wist mijn zoon (7) onlangs te melden. Met drie kinderen in huis – van wie twee in de leeftijd zijn dat het Sinterklaasjournaal qua ernst, urgentie en statuur gelijkstaat aan CNN – is Sinterklaas momenteel gespreksonderwerp nummer één bij ons. De kwestie die mijn zoon tot voorgenoemde uitspraak bracht, was de immer prangende vraag hoe oud Sinterklaas eigenlijk is. Anders dan zijn zusje (4) meende hij dat de Sint “gewoon een oude man” was, en niet 300 of 500 of een andere belachelijk hoge leeftijd. “Als Sinterklaas te oud wordt, dan kiest hij gewoon een nieuwe Sinterklaas.” Hoe hij daar bij kwam? “Dat heeft de juf verteld.”

Lees verder OverRechtzinnig sinterklazisme

Spelerij

Spelerij

Met de kinderen naar de Spelerij in Dieren geweest. Wat een verademing tussen alle zielloze confectiepretparken en speelloodsen met schuimrubberen stellages. De Spelerij is een speelpark annex kunstproject dat volledig is opgetrokken uit industrieel schroot; een ratjetoe van groteske ijzeren machines, wonderlijke klimtoestellen en labyrinten van versierde rioolbuizen. Het is een klein park, maar er is oneindig veel te ontdekken. En het aardige is: het is aan de kinderen zelf om er wat van te maken. Zij zetten de raderen zelf in beweging, met eigen arm- en beenkracht.

Lees verder OverSpelerij

Kaarsje

Kaarsje

Op het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming een filmpje dat ik al weer enkele jaren terug opnam, bij het verschijnen van het Bronnenboek Christendom. Een ‘kaarsje opsteken bij Maria’ is een begrip in ons gezin. Zelf doe ik het ook graag, maar mijn kinderen zijn er zelfs bloedfanatiek in: die kunnen geen kerk bezoeken zonder kaarsjeLees meer overKaarsje[…]

Snipper #23: Afkeer van de afgoden

Snipper #23: Afkeer van de afgoden

Met verbazing ontdekte ik dat het al weer bijna een jaar geleden is sinds ik voor het laatst een snippertje van mijn vertaling van Chestertons Eeuwige mens op dit weblog heb geplaatst. Heus, ik heb op dat vlak niet stilgezeten: voor de gedrukte editie van Catholica maak ik een reeks waarvoor ik de pareltjes uit deze vertaling nog iets verder gepolijst heb, en ik heb gesprekken gevoerd met geïnteresseerde uitgevers voor het hele boek. Maar voor het vertaalwerk zelf heb ik de laatste maanden nauwelijks tijd gehad – of beter: tijd genomen, want tijd hebben wij allemaal in overvloed, maar we vergeten in al onze haast vaak de vruchten van die overvloed te plukken. Afijn, ik blijf De eeuwige mens een mooi, belangrijk, geestig en actueel boek vinden, en ik blijf genieten van de kalmerende inspanning van het vertaalwerk, dus ik ga er graag mee door. Ik pak de draad weer op in het zesde hoofdstuk, Denkers en demonen, waarin Chesterton de duistere kanten van het heidendom beschrijft.

Lees verder OverSnipper #23: Afkeer van de afgoden

Pleonastische plaatjes

Pleonastische plaatjes

‘De Grote Tekententoonstelling’ – dat is het thema van de Kinderboekenweek die vandaag van start gaat. Voor het Jeugdjournaal aanleiding om de volgende stelling voor te leggen aan zijn kijkertjes: “Boeken zonder tekeningen vind ik saai.” In de uitzending vanochtend mochten alvast twee kinderen reageren op deze stelling. Ze waren het er beiden roerend meeLees meer overPleonastische plaatjes[…]

Bril

Bril

Mijn bebrilde ik

Kijk, ik heb sinds vandaag een bril. ’t Was helaas nodig. Misschien is het de ouderdom – als stroeve senior van liefst 31 jaar hoef ik mij toch niet te schamen voor dergelijk visueel verval – of misschien is het gewoon de tol van veel naar een beeldscherm staren. Hoe dan ook, ik merkte de laatste tijd dat mijn onderscheidingsvermogen op afstand sterk achteruit ging. Je ziet het eigenlijk al op de foto links bovenaan deze site: ik moest met mijn ogen knijpen om de fotograaf te zien die mij aan het fotograferen was.

Lees verder OverBril