This Theme Supports a Custom FrontPage

Leonard en ik

Leonard en ik

I remember you well. Leonard kwam voor het eerst naast mij zitten in een bruin café in ‘s-Hertogenbosch, onder de schaduw van de Sint-Janskathedraal. Het was eind 2001, en ik was mij daar aan het bedrinken, gewoon, vanwege de pijn van het jonge-twintiger-zijn, de warboel in de wereld, de warboel in mijn hoofd. De gebruikelijke dichterlijkheden. Leonard had net een nieuw album uit, Ten New Songs, en wilde dat graag aan mij laten horen.

Lees verder OverLeonard en ik

Muzikale monogamie

Muzikale monogamie

Weer een ander register. Even over Metallica, waaraan ik mijn nieuwste bijdrage aan Zincast gewijd heb. Ja, omdat de thematiek van de vrijheid er op paulinische wijze in doorklinkt, zoals ik in de aflevering ook uitleg. Maar die thematiek kom je in zoveel liedjes tegen. Waarom kies ik voor Metallica? Omdat het een oude liefde is. Een liefde die ups en downs heeft gekend door de jaren heen, maar die toch nooit echt gesleten is. Er kwamen nieuwe liefdes bij, liefdes die in niks op die oude vlam leken; dromerige singer-songwriters, gloedvolle somberaars, virtuoze componisten uit vervlogen eeuwen…  tja, de liefde voor muziek is nu eenmaal meestal polygaam.

Lees verder OverMuzikale monogamie

So long, Yasmine

So long, Yasmine

Met excuses voor de schending van copyrights toch even een mp3’tje delen bij wijze van eerbetoon. De Belgische zangeres en presentatrice Yasmine overleed gisteren. Ze hing zich op, slechts 37 jaar. Ik ken vooral haar prachtige Leonard Cohen-covers — haar rafelige, dreigende versie van The Partisan (waarop ook Thé Lau meezingt) is mijn persoonlijke favoriet.Lees meer overSo long, Yasmine[…]

Hallelujah-moeheid

Hallelujah-moeheid

Mijn televisie is nu al maanden kapot — lekker rustig, joh — dus mij was de X-Factor-manie gelukkig ontgaan. Of eigenlijk heeft dat weinig met het kapot zijn van mijn televisietoestel te maken, want er is ook nog zoiets als vrije wil, en ik betwijfel of de mijne mij deze talentenjacht had aangedaan. Afijn, enigszins laat kwam ik er dus achter dat ene Lisa gewonnen heeft met een cover van Hallelujah van Leonard Cohen. Nou ja, proficiat Lisa. Maar wat dat nummer betreft: ik kan het niet meer horen…

Lees verder OverHallelujah-moeheid

Depressieve liedjes: een apologie

Depressieve liedjes: een apologie

HappinessGisteren ben ik lid geworden van de Depri-liedjes-Hyve. En dan niet omdat het zo kostelijk is om van de meest onnozele Hyves lid te worden (zoals daar zijn de Voor-iedereen-wiens-naam-ALTIJD-verkeerd-wordt-gespeld-of-uitgesproken-Hyve, de Pastoor-Penne-moet-terug-naar-Waalwijk-Hyve, de Alle-Vage/Zinloze-Dingen-die-het-leven-mooi-maken-Hyve, de Ik-haat-Hyves-zonder-schermafbeelding-Hyve en de Ik-lach-met-rare-uithalen-en-valse-tonen-Hyve). Voorwaar, neen, ik ben lid geworden van de Depri-liedjes-Hyve uit doorleefde, doorvoelde en doordachte overtuiging. Depressieve liedjes worden namelijk stelselmatig ondergewaardeerd. Het moest maar eens afgelopen zijn!

Lees verder OverDepressieve liedjes: een apologie