This Theme Supports a Custom FrontPage

Lof der onderdanigheid

Lof der onderdanigheid

Een vast toevallige, maar toch merkwaardige samenloop: precies in de week dat Fifty Shades of Grey onze bioscopen overspoelde, bezocht ook de Italiaanse bestsellerauteur Costanza Miriano ons land om de Nederlandse vertaling van haar twee boeken te presenteren: Trouw en wees onderdanig en Trouw en sterf voor haar. Zowel die boeken als de genoemde film draaien om een controversieel thema: vrouwelijke onderdanigheid. Maar de wijze waarop dat thema bekeken en ingevuld wordt, kon haast niet verder uit elkaar liggen. Nee, niet als grijstinten. Als zwart en wit.

Lees verder OverLof der onderdanigheid

De 10 mooiste stukjes die jij niet gelezen hebt in 2013

De 10 mooiste stukjes die jij niet gelezen hebt in 2013

Als het jaar op zijn laatste vermoeide benen naar de eindstreep strompelt, vliegen de lijstjes je traditiegetrouw om de oren. Dus laat ik er het mijne maar aan toevoegen, dat maakt dan ook niet zo veel meer uit. De statistiekenboer van mijn website mailde me een keurig lijstje met de best gelezen artikelen van 2013. Dat is aardig om te weten – kerkelijke onderwerpen vinden jullie klaarblijkelijk het leukste om te lezen, lieve lezertjes; en dan het liefst als er een paus of bisschop in figureert. Maar het aantal pageviews zegt ook niet alles. Het is niet per se een graadmeter voor kwaliteit, en als ik terugkijk naar de stukjes die het afgelopen jaar op dit blog verschenen (het waren er 52, trouwens, gemiddeld één per week dus, maar dat is toeval), dan zie ik er ook aardig wat die ik zelf erg geslaagd of boeiend vond, maar die volgens de statistieken nauwelijks opgemerkt werden. Dus in plaats van de top-10 van best gelezen stukken (die hebben jullie immers toch al gelezen), presenteer ik je bij wijze van jaaroverzicht een lijst van tien artikelen die je wellicht per ongeluk gemist of welbewust overgeslagen hebt, maar die volgens mij toch beslist de moeite waard zijn. In chronologische volgorde, een rangorde aanbrengen lijkt mij lastig en zinloos.

Lees verder OverDe 10 mooiste stukjes die jij niet gelezen hebt in 2013

Gesubsidieerde porno op de kerk

Gesubsidieerde porno op de kerk

In een niet nader te noemen middelgrote provinciestad wordt in het kader van een niet nader te noemen cultuurfestival porno op een kerkgebouw geprojecteerd. Het stadsbestuur beloont de organisatoren van het evenement daarvoor met € 50.000,- subsidie. Een niet nader te noemen politieke partij – met een niet nader te noemen religieuze achtergrond – is daar fel op tegen. In een niet nader te noemen actualiteitenprogramma meesmuilt de organisator – zelf het type pornoproducent: een vadsig mannetje van middelbare leeftijd met een pet, oordopjes en een roze zonnebril – dat hij die partij dankbaar is voor alle gratis publiciteit. Vandaar dat ik hier niets of niemand nader noem, want ik weiger mee te doen aan de verdere promotie van dat arrogante sujet en zijn zwaar gesubsidieerde feestje.

Lees verder OverGesubsidieerde porno op de kerk

Echte mannen

Echte mannen

Een belangrijk verschil tussen Facebook en God, is dat Facebook ons onze misstappen nooit ofte nimmer vergeeft. Slechts één keer heb ik in een moment van zwakte een foto aangeklikt (en misschien zelfs geliket, dat weet ik niet eens meer) van een goede bekende van mij die op een bodybuildersbeurs was geweest. Er stak niet meer achter dan louter vriendschappelijke belangstelling, heus waar. Maar sindsdien wordt mijn tijdlijn overspoeld met advertenties voor vitaminepreparaten en andere wondermiddeltjes die mij binnen zes weken in een arnoldschwarzeneggert beloven te transformeren. Dat ik daar hoegenaamd geen interesse in heb – ik heb van mezelf al een goddelijk lichaam, dankuwel – houdt Facebook niet tegen om me genadeloos de ene na de andere belachelijke voor-na-foto voor te schotelen. Het toppunt is een kiekje van een oude man met een witgrijze sinterklaasbaard, die zijn gebruinde en afgetrainde lijf toont…

Lees verder OverEchte mannen

De teloorgang van Vaderdag

De teloorgang van Vaderdag

Ik zal het maar toegeven: het is uit puur materieel eigenbelang dat ik een warm voorstander van Vaderdag ben. Ieder jaar weer komen mijn kinderen met de mooiste, onbetaalbare cadeaus aanzetten; zelf getimmerd, geknipt, geplakt, beklad, beschreven met versjes. Ook dit jaar zal het niet anders zijn – ze doen al weken geheimzinnig, en drukken me onverbiddelijk op het hart om niet in deze kast of die la te kijken. Ik gehoorzaam braaf en laat me deze zondag aangenaam verrassen. Ik zal wel weer onbruikbare gebruiksvoorwerpen krijgen. Een kledinghanger waar je door alle vingerverf je overhemd niet meer aan op wil hangen. Een zo enorme sleutelhanger dat die onmogelijk in je broekzak past. Maar ik zal hun knutselwerkjes koesteren, oprecht dankbaar zijn, niet vanuit volwassen vertedering of ironie, maar welgemeend, omdat ik denk dat dit echt de mooiste, meest oprechte cadeaus zijn die een ouder van zijn kind kan krijgen. Met toewijding gemaakt, geconcentreerd zwoegend, met vieze handen en bijtend op het puntje van de tong. Ik heb daar eerder over geschreven, onder meer in mijn boek Een kleine theologie van gewone dingen (voilà, een mooie cadeautip voor Vaderdag, lieve mensen!)

Lees verder OverDe teloorgang van Vaderdag

Voorwaarts…

Voorwaarts…

London Philharmonic Orchestra & Amen Choir – Onward Christian Soldiers (fragment)

Tja, eh, ach, nou ja… Het bovenstaande fragment is nog de mooiste uitvoering die ik van deze traditionele hymne vinden kon – zoek op Youtube op ‘Onward Christian Soldiers’ en je kunt de rest van de dag afwisselend lachwekkende, tenenkrommende en ronduit enge filmpjes bekijken. Kortom: ik zal niet zeggen dat dit helemaal ‘mijn’ muziek is. Ik zal ook niet zeggen dat het per se op mijn eigen begrafenis gezongen moet worden. Maar dat een Schotse predikante het lied verbood tijdens een rouwdienst omdat het “niet politiek correct” is, daar kan ik met mijn verstand toch niet bij.

Lees verder OverVoorwaarts…

Jurken, bloemen en liefdesliedjes

Jurken, bloemen en liefdesliedjes

Ik breek me nu al twee dagen het hoofd over het merkwaardige Engelse onderzoek waar Kerknieuws.nl over berichtte, waaruit zou blijken dat mannen de kerk te vrouwelijk vinden. Op zich verbaas ik me niet over die constatering zelf. Dat pastorale medewerkers en vrijwilligers in de meeste kerken hoofdzakelijk vrouwen zijn is, ook in ons land, een bekend gegeven, en natuurlijk doet dat wat met het imago van de kerk. Theoloog Frank Bosman schreef er ook een grappige, lezenswaardige column over. Maar ik verbaas me meer over de nadere toelichting van het geciteerde onderzoek: mannen zouden niet graag “liefdesliedjes” zingen voor een andere man (in casu: Jezus), en ze ergeren zich ook aan de bloemetjes in de kerk en aan het feit dat de voorganger een jurk draagt. Krak — daar breekt mijn klomp…

Lees verder OverJurken, bloemen en liefdesliedjes