“…en voegde eraan toe
dat men haar te eten moest geven.” (Mc. 5:43)

De evangelielezing van afgelopen zondag zit zo vol met wonderbaarlijke gebeurtenissen, dat je bijna over deze laatste zin heen zou lezen. Het is een formaliteit, zou je denken, een zijdelingse opmerking. Jezus heeft zojuist het twaalfjarige dochtertje van Jaïrus uit de dood gewekt. “Talita koemi“, had Hij eenvoudigweg gezegd, “Meisje, sta op.” De mensen waren stomverbaasd toen het kind dat deed en meteen rond ging lopen – “want het was twaalf jaar”, voegt de evangelist daar aan toe, alsof dat afdoende verklaart waarom zij direct rond begon te lopen nadat zij uit haar ziek- en sterfbed opgestaan was. Zo’n jonge meid heeft dan vast geen last van wiebelige benen of duizeligheid, nee, ze is meteen weer vrolijk en opgewekt. — Dat laatste is natuurlijk een interessant woord in deze context.

Read the rest of this entry →