This Theme Supports a Custom FrontPage

Gerard Brom, wie maalt erom?

Gerard Brom, wie maalt erom?

Sommige boeken zijn zozeer het tegenovergestelde van ‘light reading‘, dat het lezen ervan voelt als zelfkastijding. Penitentie voor begane zonden. Daarin kan een zeker masochistisch genoegen schuilen – of gáán schuilen, wanneer je de zelftuchtiging maar lang genoeg volhoudt. Pets, klinkt de karwats, pets, pets – doe mij nog maar een bladzijde, en nog één, en nog één, pets, pets… Een dergelijke ervaring had ik bij het lezen van Heraut van de katholieke herleving, een onlangs verschenen, baksteenzware biografie van de letterkundige en cultuurhistoricus Gerard Brom (1882-1959), door Paul Luykx.

Lees verder OverGerard Brom, wie maalt erom?

Gepieker op een lege kerkbank

Gepieker op een lege kerkbank

Zouden de kerkbanken vandaag de dag nog vol zitten als de katholieke Kerk de afgelopen vijftig jaar de traditionele liturgie niet aan de kant had gezet, het godsdienstonderwijs niet uit handen had gegeven, en ook gevestigde gebruiken als de biecht niet had laten verslonzen? Die intrigerende suggestie wordt gewekt in een lezenswaardige opiniebijdrage in de Volkskrant gisteren, van Olaf van Boetzelaer. Met veel van zijn observaties ben ik het van harte eens, maar toch lijkt de achterliggende analyse me erg eenzijdig.

Lees verder OverGepieker op een lege kerkbank

De tamme wilden

De tamme wilden

Met bewonderenswaardig enthousiasme sleurt de gids een groepje weinig enthousiaste pubers door de Hermitage in Amsterdam. Hij houdt halt bij een schilderij van Henri Matisse. Met dure woorden en drukke armbewegingen duidt hij het werk van deze Franse kunstenaar. Ik vang flarden van zijn geëxalteerde uitleg op. Over hoe de schilder het schilderij zelf thematiseert, geen onderwerp buiten het schilderij, en hoe belangrijk dat is geweest voor de moderne schilderkunst. Ik kijk nog eens goed naar het doek; een nietszeggend tafereeltje met naakte jeu-de-boulesspelers. Toch opmerkelijk, dat juist een schilderij dat voor zichzelf wil spreken zich in stom stilzwijgen hult totdat een museumgids er een paar obligate kunsthistorische kaders bij schetst.

Lees verder OverDe tamme wilden

Snipper #7: Het heidens instinct

Snipper #7: Het heidens instinct

Wederom een sprongetje in mijn vertaling van De eeuwige mens van G.K. Chesterton. (Langzamerhand ontstaat zo zicht op het geraamte van dit boek, vermoed ik.) Nu terug naar het eerste deel, het vierde hoofdstuk. Kunnen we godsdiensten zonder meer met elkaar vergelijken? Dat is de vraag die in dit hoofdstuk centraal staat. Niet voordat wij ons bewust worden van een bepaald gedeeld religieus oerinstinct in het menselijke bestaan, betoogt Chesterton. ‘Heidendom’ noemt hij dat instinct. Lees verder OverSnipper #7: Het heidens instinct