This Theme Supports a Custom FrontPage

Nette mensen

Nette mensen

Fotograaf en schrijver Hans Aarsman, dat weet iedereen, heeft een scherpe pen en een nog scherpere blik. Details op foto’s waar jij en ik in onze onnozelheid overheen kijken, die pikt hij er zo uit. Zijn rubriek Aarsman Collectie in De Volkskrant lezen jij en ik daarom graag. De aha-erlebnissen, de aap-uit-mouw-ervaringen, het verkeerde-beenhinkelen – werkelijk steeds de moeite waard. Zoals laatst, bij een foto van een pro-lifedemonstratie in Dublin…

Lees verder OverNette mensen

Bang? Nog voor geen sikkepitje!

Bang? Nog voor geen sikkepitje!

Bij een antiquariaat tikte ik vandaag een schitterend boekje op de kop: Verhalen uit de levens van God’s lieve heiligen. Uitgegeven door Van Munster te Amsterdam in 1925, “onder goedkeuring van den Keurraad voor Roomsche Jeugdlectuur”. Zoals de titel al wel aangeeft, is het een boekje met heiligenlevens, toegesneden op een jeugdig lezerspubliek. Al vanaf de openingszin was ik dol op dit boekje.

“Bang? Nog voor geen sikkepitje. Ze durfde alles: in bomen klimmen, slootje springen en veel meer nog.”

Dit gaat over St. Reinilda. Of wat te denken van St. Hubertus:

“Die was niks heilig in ’t begin. O nee! ’t Leek er niet op. Veel plezier maken kon hij en feest vieren en slapen en eten en vooral veel op jacht gaan.”

Ik moet de neiging onderdrukken om het hele boekje te citeren, want het staat vol met dergelijke heerlijke archaïsche frasen. Maar denk nu niet dat ik dit boekje heb gekocht om vanuit een moderne zelfgenoegzaamheid te gniffelen om zo veel ouderwetse stichtelijkheid en brave kneuterigheid. Ik vind dit oprecht mooi – geen kitsch of camp of wat dan ook.

Lees verder OverBang? Nog voor geen sikkepitje!

De revanche van Judith

De revanche van Judith

Monty Python’s Life of Brian uit 1979 beleeft een nieuwe première in het stadje Aberystwyth in Wales. Ik vind het een smakelijk verhaal. Aberystwyth heeft nog geen 20.000 inwoners, en is daarmee feitelijk niet meer dan een groot dorp. De geestelijken van dit dorp vonden de satirische film dertig jaar geleden wat te veel van het goede en verboden de vertoning ervan. Drie decennia later werd Sue Jones-Davids precies in dat stadje burgemeester. En laat zij nou nét in die film Judith, het vriendinnetje van de titelpersonage, hebben gespeeld, waarbij zij nota bene naakt door beeld huppelde. Het is alsof ze het er om deed: een veelbelovende carrière als actrice en zangeres opgeven, zich jarenlang uit de naad werken in de stoffige gemeentelijke politiek, om het uiteindelijk tot burgemeester te schoppen en dan die conservatieven van toen een lesje te leren. She stoops to conquer, het is klassieke Britse literatuur.

Lees verder OverDe revanche van Judith