This Theme Supports a Custom FrontPage

Lof der onderdanigheid

Lof der onderdanigheid

Een vast toevallige, maar toch merkwaardige samenloop: precies in de week dat Fifty Shades of Grey onze bioscopen overspoelde, bezocht ook de Italiaanse bestsellerauteur Costanza Miriano ons land om de Nederlandse vertaling van haar twee boeken te presenteren: Trouw en wees onderdanig en Trouw en sterf voor haar. Zowel die boeken als de genoemde film draaien om een controversieel thema: vrouwelijke onderdanigheid. Maar de wijze waarop dat thema bekeken en ingevuld wordt, kon haast niet verder uit elkaar liggen. Nee, niet als grijstinten. Als zwart en wit.

Lees verder OverLof der onderdanigheid

Katholieke konijnen

Katholieke konijnen

Ik vind het een hele geruststelling, dat ik van de paus geen konijn hoef te zijn. Konijnen zijn rotbeesten. Ze lijken aardig en schattig, maar het zijn in werkelijkheid chagrijnige mispunten die je elektriciteitskabels doorknagen. Ik lust niet eens elektriciteitskabels. En die achterlijke oren, die staan mij voor geen meter bovendien. Een hele opluchting dus, die uitspraken van Zijne Heiligheid in het vliegtuig vanuit de Filipijnen.

Lees verder OverKatholieke konijnen

De (on-)gelukkige ouder

De (on-)gelukkige ouder

Rond de klok van vieren vannacht werd ik door een dwingende dreumes luidkeels gesommeerd op te staan. Je kunt zo’n dwangbevel wel negeren, zo weet ik uit ervaring, maar de dreumes in kwestie wordt daar alleen maar dwingender van. Ik stiefelde dus met tegenzin naar beneden, maakte een fles melk klaar en duwde die onceremonieel in de snater van de dreumes. Vijf minuten later sliep de dreumes weer, ik had daar vervolgens nog een uur voor nodig. Om zeven uur ging de wekker. Ik perste er een zo vrolijk mogelijk “Goedemorgen!” uit in de kamer van onze oudere, schoolgaande kinderen. Een in dekens ingegraven 8-jarige beantwoordde dat bars met “Ga weg!”. Humeurig stiefelde ik wederom naar beneden. “Mythe doorgeprikt – Ouders minder happy”, zo kopte de krant triomfantelijk op de voorpagina. Echt weer iets voor wetenschappers om daar een wereldwijd onderzoek voor nodig te hebben, dacht ik. Liefst met zo veel mogelijk statistieken. Al die cijfertjes rammelen zo lekker bij het intrappen van open deuren.

Lees verder OverDe (on-)gelukkige ouder

Zes jaar ouder

Zes jaar ouder

Vandaag vierde onze oudste zijn zesde verjaardag. Op de eerste zondag van de advent, ja – zes jaar geleden werd hij ook geboren op de eerste adventszondag, begin van het nieuwe kerkelijke jaar. Meer dan voorgaande jaren leefde bij mij vandaag het besef: ik ben alweer zes jaar vader. Wat dat zeggen wil, ik weet het niet. Maar de realisatie drong zich bij me op met een aura van veelbetekenendheid; zoals dingen die op zichzelf niet zo veel betekenen soms gewoon zo veelbetekenend lijken. Zes jaar ouder, in de dubbele betekenis; is dat lang? Is dat kort? Het is lang genoeg om te weten dat ouderschap echt een hele opgave is, maar kort genoeg om te weten dat ik nog maar net aan het begin van die opgave sta.

Lees verder OverZes jaar ouder

Bril

Bril

Mijn bebrilde ik

Kijk, ik heb sinds vandaag een bril. ’t Was helaas nodig. Misschien is het de ouderdom – als stroeve senior van liefst 31 jaar hoef ik mij toch niet te schamen voor dergelijk visueel verval – of misschien is het gewoon de tol van veel naar een beeldscherm staren. Hoe dan ook, ik merkte de laatste tijd dat mijn onderscheidingsvermogen op afstand sterk achteruit ging. Je ziet het eigenlijk al op de foto links bovenaan deze site: ik moest met mijn ogen knijpen om de fotograaf te zien die mij aan het fotograferen was.

Lees verder OverBril

Advent I

Advent I

Zorgt ervoor dat uw geest niet afgestompt raakt door een roes van dronkenschap en de zorgen van het leven (Lc. 21:34) Onze zoon is vrijdag vier geworden. Morgen is zijn eerste schooldag. Op de avond van zijn verjaardag hebben mijn vrouw en ik stilzwijgend het glas geheven. De wijn moest een omweg maken, langs de brokLees meer overAdvent I[…]

Herinneringen aan de zon

Herinneringen aan de zon

The Silver ChairToen onze oudste geboren werd, inmiddels al weer ruim drieënhalf jaar geleden, begonnen wij meteen met hem voorlezen. Letterlijk op dag één begonnen wij in de Kronieken van Narnia van C.S. Lewis, in deel één, Het neefje van de tovenaar. Mijn zoon begreep er destijds nog wel niets van, maar dat maakte niets uit. Het was zo’n fijn avondritueel, en hij genoot er zichtbaar van. Liggend in mijn armen luisterde hij gebiologeerd naar mijn stem, keek naar mijn lippen. En wij, zijn ouders, genoten van het mooie rustige moment met z’n drieën en natuurlijk van die prachtige Narnia-boeken.

Lees verder OverHerinneringen aan de zon

Vaderdag

Vaderdag

Mijn dochter van één zegt nog heel weinig, maar al wel van harte ‘papa’. Ik werd vanochtend gewekt door die uitroep, en al was de nacht te kort geweest, het was het meer dan waard. De kinderen hadden een touwhoudertje voor me geknutseld: een geschilderd bloempotje met een bolletje touw erin. Door het gaatje onderinLees meer overVaderdag[…]