This Theme Supports a Custom FrontPage

De kunst van het wegkijken

De kunst van het wegkijken

Ik heb me, in alle jaren dat ik als columnist werkzaam ben voor verschillende bladen, geloof ik nog nooit publiekelijk druk gemaakt over de vraag of ik wel genoeg bier in huis heb voor een feestje. Noch heb ik me ooit, als ik het mij goed herinner, schrijvend afgevraagd of mijn haar wel goed zit. Toch voelde ik me aangesproken toen ik vandaag in De Volkskrant de gastcolumn las van Aafke Romeijn, waarin zij schrijvers en columnisten een gebrek aan politiek engagement verwijt.

Lees verder OverDe kunst van het wegkijken

Gerard Brom, wie maalt erom?

Gerard Brom, wie maalt erom?

Sommige boeken zijn zozeer het tegenovergestelde van ‘light reading‘, dat het lezen ervan voelt als zelfkastijding. Penitentie voor begane zonden. Daarin kan een zeker masochistisch genoegen schuilen – of gáán schuilen, wanneer je de zelftuchtiging maar lang genoeg volhoudt. Pets, klinkt de karwats, pets, pets – doe mij nog maar een bladzijde, en nog één, en nog één, pets, pets… Een dergelijke ervaring had ik bij het lezen van Heraut van de katholieke herleving, een onlangs verschenen, baksteenzware biografie van de letterkundige en cultuurhistoricus Gerard Brom (1882-1959), door Paul Luykx.

Lees verder OverGerard Brom, wie maalt erom?

De Gulden Spieghel

De Gulden Spieghel


Iedereen kent vast het verhaal van het schip ‘de Gulden Spieghel’. Ik weet dat het echt gebeurd is, en dat het niet eens zo lang geleden was – maar hoe ik dat weet, dat weet ik niet. De Gulden Spieghel was een kloeke driemaster, naar historisch voorbeeld gebouwd, maar afgewerkt met de modernste technologieën op het gebied van navigatie. Om haar maritieme superioriteit te tonen, zou de Gulden Spieghel de hele wereld rondvaren. Een team van 13 uiterst kundige en ervaren zeelui zou die klus gaan klaren. Een uitzinnige menigte en de huilende vrouwen van de zeelui zwaaiden het schip uit in Den Helder, op een koude februariochtend.

Lees verder OverDe Gulden Spieghel