This Theme Supports a Custom FrontPage

Henk van Ulsen (1927-2009)

Henk van Ulsen (1927-2009)

Ik las zojuist dat gisteren acteur Henk van Ulsen is overleden. Een groot verlies voor de toneelwereld, als je het mij vraagt. Ik heb Van Ulsen vorig jaar mogen ontmoeten, toen hij op initiatief van de Radboudstichting de solovoorstelling Job. Het proces hernomen speelde. Ik zie hem nog zitten in grand café Bodega Keijzer in Amsterdam, waar ik hem ontmoette voor een interview. Hij viel bijna weg in het statige interieur — deels misschien omdat deze klassieke kunstenaar met zijn alpinopet zo goed thuis leek te zijn in dit etablissement naast het Concertgebouw, deels ook omdat hij een kleine en broze man was, vriendelijk, maar ook ietwat timide. Toen hij enkele weken later het priesterkoor in de Utrechtse Janskerk betrad om het genoemde toneelstuk op te voeren, onderging hij een wonderlijke transformatie. Deze kleine man leek te groeien, toen hij met minimale middelen en volmaakte, dwingende dictie het bijbelverhaal Job tot leven bracht. Moge hij rusten in vrede. Ik zal hieronder het artikel weergeven dat ik schreef naar aanleiding van het interview met hem.

Lees verder OverHenk van Ulsen (1927-2009)

We stinken er altijd weer in

We stinken er altijd weer in

“Religie blijft ongrijpbaar, wetenschap past bescheidenheid.” Een mooie kop boven een mooi artikel over het afscheid van de godsdienstpsycholoog Jacques Janssen aan de Nijmeegse universiteit. Toen ik het stukje las, herinnerde ik mij dat ik Janssen enige jaren geleden ook geïnterviewd heb, over vergelijkbare thematiek, voor de nieuwsbrief van de Radboudstichting (niet te verwarren met de Radboud Universiteit). Dat interview vond ik het (her-)lezen waard, al zeg ik het zelf. Ook met het oog op huidige debatten over geloof, ongeloof, bijgeloof en wetenschap. Nou ja, beter goed gekoppiepeest dan slecht geparafraseerd, dus hier komt-ie:
Lees verder OverWe stinken er altijd weer in