This Theme Supports a Custom FrontPage

De drogreden van de zure melk

De drogreden van de zure melk

Voor cultuurpessimisme geldt, vind ik, wat voor alle geneugten des levens geldt: geniet, maar gebruik met mate. Je kunt eraan verslaafd raken, en dan word je een onuitstaanbaar mens, maar anderzijds: geheelonthouders zijn doorgaans ook maar nare mensen. Wie zich nooit eens – al is het maar thuis op de bank, of in de kroeg met vrienden – te buiten gaat aan de gedachte dat onze wereld naar de ratsmodee gaat, die mist toch echt iets essentieels.

Lees verder OverDe drogreden van de zure melk

Moderne rituelen

Moderne rituelen

Calvin and HobbesWie de moderne wereld echt grondig wil begrijpen, hoeft volgens mij geen dikke traktaten van pompeuze filosofen te lezen — een stripalbum van Calvin and Hobbes is veel efficiënter én diepzinniger. Wat wil je, met hoofdpersonen die vernoemd zijn naar twee grote architecten van de moderniteit, iconen van respectievelijk een streng geestelijk determinisme en een streng materieel determinisme. Nou ja, ik zou eindeloos door kunnen zwammen over deze briljante strip van Bill Watterson, maar dan zit je alsnog een dik traktaat van een pompeuze filosoof te lezen. Laat ik me dus even beperken tot het stripje hierboven… (En vergeef mij de pompeuze woorden.)

Lees verder OverModerne rituelen

De religie van de humor

De religie van de humor

Uit: Urbanus en De gesloten koffer

Aan dit fragment uit het Urbanus-stripalbum nr. 22, ‘De gesloten koffer’, moest ik direct denken toen ik het nieuws las dat de komiek Urbanus en kardinaal Danneels komende vrijdag samen in een Belgisch tv-programma zullen verschijnen. De kardinaal (hier dus ‘kardinaal Traweels’ genoemd) is één van de vele bekende Belgen die in de strip figureert; ik ben benieuwd of hij dat weet.

Lees verder OverDe religie van de humor

Zuster Marie Adolphine in stripvorm

Zuster Marie Adolphine in stripvorm

In de Kerk der Friezen, het Nederlandse kerkje in de schaduw van het Sint-Pieter in Rome, hangt haar beeltenis. Ik was blij haar daar tegen te komen, zuster Marie Adolphine. In de Friezenkerk is alles über-Nederlands; dat hebben de Nederlandse expats graag, vermoed ik. Aan het einde van de eucharistieviering wordt het Wilhelmus gezongen. Na afloop van de mis wordt zelfs een oer-Hollands – lees: slap – bakje koffie geserveerd, met een speculaasje. (En dat in het land waar de vervaardiging van espresso tot kunstvorm is verheven.) Dergelijk huis-tuin-en-keukennationalisme is niet aan mij besteed, vrees ik. Maar dat ook de beeltenis van zuster Marie Adolphine daar hing – ja, dat raakte me wel. 

Lees verder OverZuster Marie Adolphine in stripvorm