This Theme Supports a Custom FrontPage

Een wonder op de snelweg

Een wonder op de snelweg

Ik vermoed dat Father Patrick Dowling even heeft moeten slikken, alvorens hij zich bekend maakte als de mysterieuze priester die laatst bij een auto-ongeluk in Missouri opdook. In diverse media en op vele sites (en niet alleen christelijke) gonsde het van de opwinding. Het was een engel! Of nee, een uitzonderlijk heilige priester met de gave van bilocatie! En leek de compositietekening niet verdacht veel op de heilige Pastoor van Ars? Ik zou niet graag in de positie van Father Dowling verkeren, en dan de keel moeten schrapen, timide de vinger op moeten steken en zeggen: “Eh, sorry jongens, ik was het maar.”

Lees verder OverEen wonder op de snelweg

Radio-interview

Radio-interview

Vandaag wordt op de regionale radiozender van Amersfoort, bij Radio KiK, een uitgebreid interview uitgezonden met ondergetekende. Het was een leuk gesprek over mijn boek Het mysterie en enkele thema’s die daarin aan de orde komen. En ik mocht ook nog zelf muziek meenemen. Niet getreurd als je niet tot de lucky few behoort dieLees meer overRadio-interview[…]

Twee zieke vrouwen

Twee zieke vrouwen

“…en voegde eraan toe
dat men haar te eten moest geven.” (Mc. 5:43)

talitakoemiDe evangelielezing van afgelopen zondag zit zo vol met wonderbaarlijke gebeurtenissen, dat je bijna over deze laatste zin heen zou lezen. Het is een formaliteit, zou je denken, een zijdelingse opmerking. Jezus heeft zojuist het twaalfjarige dochtertje van Jaïrus uit de dood gewekt. “Talita koemi“, had Hij eenvoudigweg gezegd, “Meisje, sta op.” De mensen waren stomverbaasd toen het kind dat deed en meteen rond ging lopen – “want het was twaalf jaar”, voegt de evangelist daar aan toe, alsof dat afdoende verklaart waarom zij direct rond begon te lopen nadat zij uit haar ziek- en sterfbed opgestaan was. Zo’n jonge meid heeft dan vast geen last van wiebelige benen of duizeligheid, nee, ze is meteen weer vrolijk en opgewekt. — Dat laatste is natuurlijk een interessant woord in deze context.

Lees verder OverTwee zieke vrouwen

Gedenk de levenden

Gedenk de levenden

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=X5pybb7dCEg]

Vandaag gedenken we ongelooflijk veel doden, paradoxaal genoeg vaak via de verhalen van hen die op ongelooflijke wijze bleven leven. In de Volkskrant van vandaag is het boeiende waargebeurde verhaal te lezen van Ab Roos, een joodse man die er niet alleen in slaagde met zijn hele gezin vrijgelaten te worden uit het kamp Westerbork, maar vervolgens ook nog eens burgemeester werd van Amerongen en vanuit die positie het verzet steunde. Over de vrijlating uit Westerbork zegt de zoon van de in 1980 overleden Ab Roos:

Lees verder OverGedenk de levenden

Het buigen van de boom

Het buigen van de boom

De droom van Innocentius“Inderdaad”, dacht paus Innocentius III bij zichzelf, “dit is de man die door wat hij doet en leert, Christus’ Kerk zal schragen.”

Het was 16 april 1209 – vandaag dus exact 800 jaar geleden – en Innocentius ontving in zijn majestueuze paleis van Lateranen een groepje in lompen gehulde mannen uit de provinciestad Assisi. Hun aanvoerder was een kleine, fragiel ogende man, die Giovanni Francesco Bernardone heette. Zo timide en eerbiedig hij zich opstelde, zo radicaal en compromisloos was zijn leer: hij propageerde totale, zelfverkozen armoede, een diepe eenvoud en overgave aan het evangelie. De curiekardinalen haalden hun neuzen op voor deze onrealistische nieuwlichterij, die in hun ogen veel te veel van mensen vroeg. Het mag dus een wonder heten dat Innocentius de kloosterregel van deze Francesco uit Assisi goedkeurde, en daarmee het formele startpunt markeerde van de orde der minderbroeders

Lees verder OverHet buigen van de boom

We stinken er altijd weer in

We stinken er altijd weer in

“Religie blijft ongrijpbaar, wetenschap past bescheidenheid.” Een mooie kop boven een mooi artikel over het afscheid van de godsdienstpsycholoog Jacques Janssen aan de Nijmeegse universiteit. Toen ik het stukje las, herinnerde ik mij dat ik Janssen enige jaren geleden ook geïnterviewd heb, over vergelijkbare thematiek, voor de nieuwsbrief van de Radboudstichting (niet te verwarren met de Radboud Universiteit). Dat interview vond ik het (her-)lezen waard, al zeg ik het zelf. Ook met het oog op huidige debatten over geloof, ongeloof, bijgeloof en wetenschap. Nou ja, beter goed gekoppiepeest dan slecht geparafraseerd, dus hier komt-ie:
Lees verder OverWe stinken er altijd weer in