De verjaardag van Jezus

Het is onzin, maar het is ook vermakelijke onzin: Australische wetenschappers hebben berekend dat Jezus eigenlijk geboren is op 17 juni in het jaar 2 voor Christus. Dat meldt The Daily Telegraph.

Op zich is dit nieuws niet zo schokkend, 25 december van het jaar 0 was sowieso al een symbolisch gekozen datum. Maar ik vind het vooral zo´n vermakelijk nieuwtje vanwege een paar fascinerende consequenties. Ik heb helemaal niets met astrologie, maar vond het toch wel boeiend te lezen dat dit betekent dat Jezus het sterrenbeeld Tweeling had. Mooier en toepasselijker kan haast niet. En dan niet zozeer vanwege de astrologische duiding – hoewel ik bij het lezen ervan meteen moest denken aan het verhaal van de 12-jarige Jezus in de tempel. Het gaat me vooral om de meer voor de hand liggende symboliek van de ‘tweeling’: Christus was ‘waarlijk God en waarlijk mens’, zo luidt de officiële kerkleer. Hij heeft in de christelijke dogmatiek dus een tweelingnatuur. Om die reden wordt Jezus Christus van oudsher vaak geassocieerd met de griffioen, een tweelingdier: half leeuw, half adelaar; een landdier en een luchtdier, aarde en hemel, lichaam en geest, mens en God…

Om die symboliek compleet te maken verscheen de ‘ster’ die de drie wijzen naar Bethlehem voerde – en op basis waarvan de genoemde wetenschappers deze datumberekening maakten – ook nog eens in de constellatie Leo, Leeuw dus. Ook los van de griffioen is de leeuw vaak als zinnebeeld van Christus gebruikt. Een duidelijk voorbeeld uit de recente literaire geschiedenis is natuurlijk de leeuw Aslan uit De Kronieken van Narnia van C.S. Lewis. Aslan sterft in het tweede en beroemdste boek een offerdood om andermans zonden en staat vervolgens op uit de dood om de Narniërs te verlossen – het is moeilijk dat níet allegorisch op te vatten.

Afijn, of die wetenschappers het bij het rechte eind hebben, zal niemand ooit weten. Het doet er ook niet zo toe. Op een bepaald symbolisch niveau is het een boeiend gegeven. Symbolische toevalligheden of toevallige symbolen… ik vind dat je ze op hun juiste waarde moet schatten. Ze met precies de juiste ernst én de juiste hoeveelheid zoutkorrels opvatten. Natuurlijk is dit allemaal onzin, maar desalniettemin; vermakelijke onzin…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *