This Theme Supports a Custom FrontPage

Lectuur tegen de verkiezingsmoeheid

Lectuur tegen de verkiezingsmoeheid

Eén van de meest hardnekkige misverstanden over kranten, is dat die het belangrijkste nieuws voorop zetten. Wie het tegendeel bewezen wil zien, moet voor de grap vandaag eens een willekeurige krant openslaan. Waar gaat het over op de voorpagina? Juist, over de aanstaande verkiezingen. Waar gaat het over op de eerste zeven pagina’s ná die voorpagina? Juist, nog meer over de verkiezingen. Pas als je verder bladert, soms helemaal tot de allerlaatste pagina’s, wordt je geduld beloond met wat boeiendere en belangrijkere zaken – zoals een mooi portretinterview met een persoon die niet op de kieslijst van om het even welke partij staat, of een bespreking van een fraaie roman, of een recept voor wilde eend in cranberry-truffelsaus.

Lees verder OverLectuur tegen de verkiezingsmoeheid

Lessen van Kopland

Lessen van Kopland

Zonder nu in een dodedichtersblog te willen veranderen, wil ik (na Komrij) toch óók even stilstaan bij Rutger Kopland. Aan deze onlangs overleden dichter koester ik namelijk een bijzondere herinnering. Ik mocht Kopland eens bij hem thuis interviewen, zeven jaar geleden alweer. Ik wil hier dat oude interview delen, maar bovenal de voorgeschiedenis ervan – hij heeft me enkele voor een journalist waardevolle lessen geleerd.

Lees verder OverLessen van Kopland

Rekenwonders

Rekenwonders

Als jolige pubers schoven wij aan in de met stoelen en tafels gevulde gymzaal van Regionale Scholengemeenschap De Kweekvijver in Benedenzolde. Voor mij was het al een jaar of vijftien geleden dat ik ‘voor het echie’ eindexamen deed, voor sommigen onder ons nog veel langer, en voor een niet onaanzienlijk deel was het de eerste keer. Samen met een groepje collega-journalisten was ik door het Ministerie van Onderwijs uitgenodigd om mee te doen aan het centraal schriftelijk eindexamen Wiskunde B voor Havo. “Wiskunde!”, riep een collega van een landelijke krant. “Waarom nu uitgerekend wiskunde? Ze weten toch dat wij niet bepaald rekenwonders zijn? We zijn toch niet voor niets journalist geworden?” Gelach onder de collega’s. De surveillant maande tot stilte, we gingen beginnen.

Lees verder OverRekenwonders

Ontduiding

Ontduiding

In Japan is het illegaal om dik te zijn. Heus. Of misschien niet heus. Weet ik veel. Ik ben een journalist. (Nee, meneer Bolkestein, geen linkse, maar toch.) Ik lees braaf de Volkskrant. Dus ik steek elke dag iets op. Feitjes waar ik niets mee kan, feitjes waarvan ik de feitelijkheid maar amper kan verifiëren…

Lees verder OverOntduiding

D(eetman)-Day: mijn eerste indrukken

D(eetman)-Day: mijn eerste indrukken

Wanneer je, zoals ik, vóór het verschijnen van het Deetman-rapport een boek geschreven hebt waarin de misbruikschandalen binnen de katholieke Kerk een prominente rol spelen, dan kijk je natuurlijk met bijzondere belangstelling uit naar dat rapport. Het kan zomaar gebeuren dat je je boeken van de schappen moet laten halen omdat alles wat je erin beweert door de feiten ingehaald is. In Van klokken en klepels kon ik nog zeggen: we kennen de precieze omvang van het probleem nog niet, we weten niet of het meer of minder voorkomt in katholieke kring, enzovoort. Maar sinds afgelopen vrijdag gaat die vlieger niet meer op – het was D-Day, Deetman-Day, het langverwachte uur van de waarheid… Nu ik de samenvatting en flarden van het complete rapport gelezen heb en de verslaggeving erover een beetje gevolgd heb, concludeer ik alvast voorzichtig dat mijn boek in de schappen mag blijven liggen.

Lees verder OverD(eetman)-Day: mijn eerste indrukken

Duiding of sensatiezucht?

Duiding of sensatiezucht?

Arnon Grunberg hekelde de afgelopen week in zijn Volkskrant-column Voetnoot – mijns inziens zeer terecht – de wijze waarop NRC Handelsblad de militaire operaties in Libië verslaat. Hij bekritiseerde de sensatiezucht van de krant, die op haar website onder meer kopte: “Bekijk hoe Britse Tornado’s Libische tanks vernietigen”. De eerlijkheid gebiedt overigens wel te zeggen dat het aldaar getoonde filmpje niet door de NRC zelf, maar door de brave NOS vervaardigd was. En daarmee kom ik op een belangrijk punt: de journalistieke sensatiezucht is niet alleen NRC aan te wrijven, het is een veel breder verschijnsel. Ook de Volkskrant zelf doet er natuurlijk vrolijk aan mee. Vandaag trof mij in die krant een voorbeeld van sensatiezucht, en wel in het bericht over het Groningse meisje van 12 dat een kind had gekregen…

Lees verder OverDuiding of sensatiezucht?

Rekenmeesters en bomenstaarders

Rekenmeesters en bomenstaarders

Religie moet je niet aan empirische wetenschappers overlaten. Empirici hebben namelijk zo hun eigen manier van liegen – ‘statistiek’ noemen we dat. Het kenmerk van statistiek is dat je er alles, ja werkelijk alles mee kunt aantonen. Nu, de meeste collega-wetenschappers weten dat gelukkig wel, dus die nemen dergelijke onderzoekjes meestal wel met de benodigde zoutkorrel. Alleen mijn vakgenoten, journalisten, reageren doorgaans heel eigenaardig wanneer je ze statistieken voorschotelt: hun ogen beginnen te draaien, hun evenwichtsorgaan begint te tollen, en als in hypnose nemen ze de gepresenteerde onderzoeksresultaten klakkeloos voor waar aan. Daarom konden we de afgelopen weken weer hilarische nieuwe ‘feiten’ over religie lezen in de pers. Religie maakt dik. Bidden vermindert boosheid. O ja: en religie staat in onder meer Nederland op het punt van uitsterven. Een simpele optel- of aftreksom leert dus dat we binnen enkele decennia een volkje zijn van graatmagere heethoofden.

Lees verder OverRekenmeesters en bomenstaarders

De taal van de stilte

De taal van de stilte

Fascinerend: zelfs in het zwijgen kun je taalverschillen ontwaren. Iedere taal, zo ontdekte de linguïst Michael Handford, kent een eigen tolerantiegrens voor ongemakkelijke stiltes. Spaans sprekende mensen vinden een stilte al na één à twee seconden ongemakkelijk worden, in het Engels is dat drie à vier seconden, en in het Japans zelfs vijf tot zes seconden. Zoiets bemoeilijkt de interculturele communicatie natuurlijk danig. Stel, een Japanner spreekt vloeiend Spaans; nog steeds zal zijn Spaanse gesprekspartner ongemakkelijk op zijn stoel beginnen te draaien wanneer deze Japanner niet ook de Spaanse stiltes spreekt.

Lees verder OverDe taal van de stilte

De gewone man versus de starre Kerk

De gewone man versus de starre Kerk

Iedere cameraman weet dat als je een klein groepje demonstrerende mensen van dichtbij filmt, het al snel lijkt alsof het om een massabetoging gaat. Dergelijk optisch bedrog is een oud journalistiek trucje, waar je trouwens niet eens een camera voor nodig hebt. Zelfs de schrijvende pers bedient zich er veelvuldig van. De Volkskrant flikte het vandaag op haar voorpagina zelfs twee keer. In beide berichten werd er massale verontwaardiging gesuggereerd over, juist, de Katholieke Kerk.

Lees verder OverDe gewone man versus de starre Kerk

De kostbare eindredacteur

De kostbare eindredacteur

Een merkwaardig betoog op het groepsblog De Nieuwe Reporter vandaag. “De eindredacteur is overbodig in het digitale tijdperk”, luidt de kop boven het pleidooi van Bas Timmers. Reeds die kop bewijst zijn ongelijk: had De Nieuwe Reporter een goede, oplettende eindredacteur gehad, dan had er wel een betere kop boven het artikel gestaan. Niet alleen omdat het een wat lange kop is, maar vooral ook omdat die de lading van het artikel niet dekt.

Lees verder OverDe kostbare eindredacteur

Cijfergoochelarij

Cijfergoochelarij

Een kop in de Volkskrant vanochtend: Pastoors voor versoepeling van celibaat De eerste zin van het artikel: Een op de drie pastoors in Limburg is voor versoepeling van het celibaat. Dat blijkt uit een belrondje van dagblad De Limburger onder overigens slechts dertig van de ongeveer tweehonderd pastoors die in Limburg werkzaam zijn. Kortom: dezeLees meer overCijfergoochelarij[…]

Zwijgen en spreken

Zwijgen en spreken

Vandaag werd ik gebeld door Leo Fijen, met de mededeling dat het opiniërende gedeelte van de RKK-site KatholiekNederland.nl voorlopig op een laag pitje wordt gezet. Wat in concreto betekent dat alle columnisten van deze site, onder wie ondergetekende, de komende maanden even niets hoeven aan te leveren. De reden? Lang verhaal, maar waar het opLees meer overZwijgen en spreken[…]

Jurken, bloemen en liefdesliedjes

Jurken, bloemen en liefdesliedjes

Ik breek me nu al twee dagen het hoofd over het merkwaardige Engelse onderzoek waar Kerknieuws.nl over berichtte, waaruit zou blijken dat mannen de kerk te vrouwelijk vinden. Op zich verbaas ik me niet over die constatering zelf. Dat pastorale medewerkers en vrijwilligers in de meeste kerken hoofdzakelijk vrouwen zijn is, ook in ons land, een bekend gegeven, en natuurlijk doet dat wat met het imago van de kerk. Theoloog Frank Bosman schreef er ook een grappige, lezenswaardige column over. Maar ik verbaas me meer over de nadere toelichting van het geciteerde onderzoek: mannen zouden niet graag “liefdesliedjes” zingen voor een andere man (in casu: Jezus), en ze ergeren zich ook aan de bloemetjes in de kerk en aan het feit dat de voorganger een jurk draagt. Krak — daar breekt mijn klomp…

Lees verder OverJurken, bloemen en liefdesliedjes